Halil Çolak Şiirleri - Şair Halil Çolak

Şanlı bir tarih canlandı gözüm önümde
Osman Gazi el pençe duvarda Kuran asılı
Yatmaya haya ediyor çünkü o Allah Kelamı
O saygı büyütüyor Osmanlı denilen Çınarı

Halil ÇOLAK 20.11.2008 SÖĞÜT

Şiir gibi bir kadınsın resmine baktım
En hararetli şekilde içimi yaktın
Hülyalar içinde canım beni bıraktın
Rüya görmüyorum her hal gerçeksin
Nasıl olsa sende bu aşkı tadacaksın
Artık seninle birlikte yüzümüz gülsün

Karanlık geceleri yıldız parçalar
Gönül her zaman dostları arar
Bakımsız güller elbetteki solar
Sebatsız insan ulaşmaz felaha

Sevgi yerine gönlüne ekersen nefret

Nice Koçyiğitler yetişti sende
Aşkın muhabbettin saklıdır bende
Anadolu denilen bu güzel yurtta
Türk’ yurt olmuşsun sen Anadolu

Her karış toprağını zevkle gezdiğim

gönül bir güzele bağlanıp ta kalsa da
insanın sadık yarı kara toprak olsa da
her gecenin sonunda şafak sökse de
sevecek gül gibi yar ister bu deli gönül

güzelin kirpiği ok olup vursa yürekten

Ben can senle yalnızlığa küseceğim
Bora olup yârim şafağında eseceğim
Benim olan gül sinene haz dökerek
Senin nefesini sevgimle keseceğim.

Aşkının adresini gönlüme yazacağım

Efkârlı geçiyor sensiz her geçen günüm,
Depreşti ikinci baharım, ölümsüz aşkım.
Unutmam can olan canım unutamam seni!
Gönlümün sultanı olan yarım yarım ben seni.

Senin ismin kalbimde büyük bir yara,

Kurumaya yüz tutmuş dallarda çiçek açıyor,
Yaz olmadan mevsim olarak güzü yaşıyor,
Dikenlerle dolu kaktüste bile çiçek oluyor,
Ben sazın bam teline vurmayı unuttum gitti,

Zaman mı değişti bilmem çağ mı değişti,

İzmir dağlarında yeniden çiçekler açtı
Hain düşmanların yurtta uykusu kaçtı
Gün doğdu meydanın efe bayrağı açtı
Bop’cuların rahatı huzuru kaçtı

İzmir düşmanlara savaş açtı

Çağın alçakları saldırdılar,Çanakkale’ye
Bütün kinlerini kustular, bütün bayırlara
Bütün vahşetleri tattırdılar alçaklar bizlere,
Alçaklara dersini verdi gördüğün Çanakkale,

Vahşiler her birisi bir diyardan gelmişler,