Halil Çolak Şiirleri - Şair Halil Çolak

Ahdettim ben kendi kendime
Asla hatırlamayacağım ismini
Söyle sende, bana gül sende
Yemin ettim anmayacağım ismini

Gül gibi dalım dada solsam da

Kar yağıyor olmuş her taraf bembeyaz
Dışarı çıkılmıyor havada soğuk ve ayaz
Nazlı yara otur da güzel bir namede yaz
İçi sevgi dolu olsun içinde olmasın ayaz

Halil Çolak 25.1.2006 Ankara

Analara düştü yine acılar,
Vicdanlar o acıdan sızIlar.
Mecliste kansızlar oturuyor
Çeksin gitsin, vatansızlar.

Hepte milletin kanını emmiş,

Sensiz geçmiyor aşkım günlerim benim
Eremedim senle murada sultanım benim
Varlığın olmadan hayatım çiledir benim
Gayem yok oldu yaşamım zindan benim
İlk değil ama son sevdiğim ahum benim

Ne zaman arzu ile yanar seni özlersem
Karşımda hayalin gelir senin sevgilim
Gönlünde sevgime eğer yer yoksa
Çıkar at kalbinden beni sevgilim.

Halil Çolak20.09,1983

Neden gönül böyle doludizgin koşarsın
Bütün seti acımadan yıkar gidersin
Olmadık yerde yüreğe ateş koyarsın
Ruhumu derinden yaraladın be gönül

Acılarla yoğrulmuş bir aşkta bıraktın

Gerçek dost ise üzmezler de derini,
Ata ateştir büyüse de alamaz yerini.
Topraktır kardeşim veren asıl verimi,
Bizim yörede sulu ovalar makbuldür.

Sevgi varsa siler kalbi olan paslıyı,

Gönlümde mevsim oldu ilkbaharım
Sen benim hayatıma gireli sevgilim
Solmuyor çiçeklerim açıyor benim
Yeniden başladı o yaşama hevesim..

Hicran'la dolmuyor benim yüreğim

Gönül sarayında besle sevgi şefkat kuşunu
Otsun şenlendirsin gönüldeki gül bahçesini
Rahmet rüzgarları ile gönder dosta selamı
Dilinden, fikrinden düşürme Allah kelamını

Sebatla çalış hakikat sırrına erersin bir gün

En ağır ceza insan olmak bu ülkede..
insanca yaşamak isteyenlere özellikle.
Hakkını savunanlar en ağır suçlu mahkemelerde.
Emekçi sokaklarda,emekçinin hakkını yiyen villalarda.
Emekçinin aldığı üç kuruş maaşta çok gelir yan gelip yatanlara.
İşçiyi köylüyü bitirmek ilk hedefi birilerinin.