Halil Çolak Şiirleri - Şair Halil Çolak

Hayatı bilmeden yaşamak niye
Ürpermeden geçen ömürde nerde
Size sevgide yeterde kim demiş
Acıya zihin yormayan dost kimmiş

Mabetler içinde sevgi mabedi

Ben ümit vermedim diyemezsin, çok geç.
Bir anda zamanı durduramazsın, çok geç!
Kor yok yerde bir baksana küller savrulmuş
Kerem gibi yandım diyemezsin, çok geç!

Gönlümde mevsim oldu ilkbaharım
Sen benim hayatıma gireli sevgilim
Solmuyor çiçeklerim açıyor benim
Yeniden başladı o yaşama hevesim..

Hicran'la dolmuyor benim yüreğim

Gönül dinlemiyor emir fermanı
Uslanmaz gönlün olunca senin
Yüce mi yüce de olursa dağın
Eksik olmazda hiç dumanın karın

Gönüller canana köle olunca
Aşk Ateşide bütün kalbi sarınca
Aklıda baştan alıp acımasızca gidince
İnsan çaresiz kalır be Leyla

Yeter Leyla yeter çile çektirdin

Anlatamam halimi ben hiç kimseye
Ne halde olduğumu yarda bilemez
Takatimde yok gidip onu görmeye
Gam çekmeyen gam çekeni bilemez

Bin bir çiçekten arı yaparda balı

selam olsun Allah diyen dillere
selam olsun sevgi çiçeği eken gönüllere
selam olsun canlı cansız varlıklara
Selam olsun muminlere

Halil Çolak 2.5.2006 Ankara

Ne oldu? köpek yavrusu durmadan havlıyordun,
Şimdi kuyruğunu kızdırmış vaziyette duruyorsun,
Hani sen aslandın durmadan kükrüyordun,
Türk’ün ayranı kabardı Amerika artık durduramazsın,

Gabarıda, Kandilide,Irak’ıda yıkacağız başına,

yine çiçeklerimin rengide solmuş
her bir yaprağı yerlere düşmüş
hayallerim bile kaybolmuş gitmiş
kendini çöllere atmış bu gönül

acılar içinde sadece acısın işte

Bugün bir şanlı destan yazıldı Aziziye Tabyalarında.
Paslanmış palalar sıyrılmıştı o gün çürümüş kınında.
Savaş meydanında bacımın balası sırtta.palası elinde
Dadaşın kızı destan yazıyordu Aziziye Tabyalarında.

Salayla coşmuştu dadaş koşuyordu savaş meydanında.