Halil Çolak Şiirleri - Şair Halil Çolak

Ömür denilen canım benim hayatım
Gönülden sevdiğim can olan cananım
Bu dünyada alamadım ben muradım
Yakıp yakıp gönül kül eyleme beni

Gönül nedir çektiğim senin elinden

Bir aşığın sevdiğine tebessümle gülüşü.
Güneş gibi sıcacık, buna sen nediyorsun?
Bırak ötsün kanaryam aşk şarkısını
At içinden sevgiden ayrı korku düşüncesini
Seni candan sevdiğimi biliyor musun?

Her köşende diktiğim her ağacımı
Bahçeleri nede diktiğim o güllerimi
Bayırlarında topladığım çiçeklerini
Özlüyorum benim canım Erzurum

Soğuksu içtiğim güzel pınarlarından

Dolmuş meydan geçilmez sığırlar ile
Sanki vatanımız olmuş bre Hindistan
Sarmış vatanı yamyam Hindular ile
Anadolu muzda olmuş yabancı ıstan

Halil ÇOLAK 16.04.2010

Yürekten ben bağlıydım gül yüzlü nazlı yare
Şükrettim beni de o yaratana bin bir kere
rüzgarlarda savurdu acımadan vurdu yere
ben derde derman bulamadım yoktu çare.

Aşık olmuştum ben hiç solmayan bir güle

Gönlümde kalmadı ne bahar nede yaz
Susuz kaldı sevgi çiçeğim kuruyor biraz
Sarı yapraklar yerde hava rüzgar ve ayaz
Kış gelmeden gönlüm üşüyor,titriyor biraz

Halil ÇOLAK 27.10.2008

Kimisi bankasını soyup kaçırır,
Yobaz evladını vurup devirir,
Ateist inançlıya gerici diyor,
Olmalıyız birlikte mücadelemizde,

Artık hurafelere bir son vermeli,

Dünya geçici handır, sende geçici yolcu
Hayatta tutturamazsın sen normal bir ölçü
İnişli çıkışlı yollarla giden yolcu bitirir yolu
Bu dünya yalan dünya gel buna bel bağla.

Ne yıllar anladı beni nede yaşadığımız bu zaman
Ne hayallerim gerçekleşti nede gördüğüm rüyam
Gündüzümün üzerine gece karanlığını örttüğü an
Hakikat sırrına varamadım yıkıldı benim dünyam

Halil ÇOLAK 13.07.2009

Sormuyor kimse sen nesin diye
Etnik kimliğin söylemen niye
Bu vatan Türk’tür bak maziye
Yaptığın kötülükler kalmaz yanına
Durduğun yerde hezeyan niye