Halil Çolak Şiirleri - Şair Halil Çolak

Belalar gelmez sen dilemedikçe
Rahmet yağmaz sen istemedikçe

Halil ÇOLAK 01.06.2008 ANKARA

Gönlümde durmaz akar sevgin pınarı
Durmadan rabbim bana ak diyorsun
Gönlümde kızaran sana sevdamın narı
Gittiğim yollara rabbim nur tutuyorsun

Ellerimi kaldırdım rabbim duaya durdum

Düz yaşayacağız.
Düz duracağız.
Düz yürüyeceğiz.
Dik duracağız.
Doğru gideceğiz.
Bir hayalim var.

Sözcükler arasında karıştı fikrim
Yer ile gök arasını kaplamış zulüm
Sağır dünya karşısında kalmadı sözüm

Halil ÇOLAK 02/08/2006 ANKARA

Sende korkacaksan.
Haksızlıkta susacaksan.
Zalimi alkışlayacaksan.
Sende çek git yanımdan.

Al bayrağı sevmeyeceksen.

Kır çiçeklerini açımadan ezipte geçtin
ey gönül, dikenli olan gülü nediye seçtin

Halil ÇOLAK 01.06.2008 ankara

Hayat yolum da oldu hep dik yokuşlu,
Rahat çıkmak için bulamadım basamak,
Bir hüner, birilerini yapmak basmak,
Aslı olan kula mihnet etmeden yaşamak.

Belki yolda acı çekmektir, ağlamaktır,

Analar feryat ediyor aslan yavrum yavrum diye
Çocuk ağlıyor için için ben babasız kaldım diye
Baba evladına sarılmış gibi sarılmış mezar taşına
Söyleyin Allah aşkına ana ağlarken nasıl açılım

Gencecik gelinlerimiz dul kaldı çocuklar yetim

Bu ayrılık ne melanet şey,
Aynı millet gardaş, aynı boy,
Hepimiz bir çınarın dallarıyız hey,
Bu memleket bizim bizim hey,

Atam Malazgirt’te otağ kurdu bu yere,

Sen geldin yavrum şenlendi bağım
Dağıldı da yavrum bütün efkârım
Gördüğün çağımda ben ihtiyarım
Can ayrı kaldığımda akar gözyaşım

Sizden ayrı kaldım hazan oldu can