Halil Çolak Şiirleri - Şair Halil Çolak

Gönül niçin ağlarsın hazin, hazin yakarsın yüreğimi
Hasret kaldın çoktandır görmediğin gönlünün çiçeğini
Ey gözüm bahar bulutu gibi ağlar hem açılırsın
İkinci baharın güzelliği için mi hep bana nazlanırsın

Bitmez tükenmez aşkın için gözlerimden akan yaşım

Sen yalnız değilsin var seni gibi düşünenler,
Vallahi şehitlerde… Düşünüyor Seninle şimdi.
Anadolu’yu bize yurt yapan ulu olan erenler,
Vallahi mezarda kaygı duyuyor seninle şimdi

Mavi Akdeniz’imde kirlettiler haclılar şimdi!

ayrılık kapıyı aniden çalıyor amma
biraz daha düşün zamanımız var..
baharı görmeden hep kışlar yaşadık
Seninle yaşamadığımız baharımız var..

gönül bahçemin bülbülü uçma dur!

Arzularım bitmez tükenmez senle oldukça
Güllerim solmaz açar sürekli senle oldukça
Yaralarım kabuk bağlar iyileşir senle oldukça
Zaman nasıl geçer anlaşılmaz senle oldukça

Küçük bir sevgi büyür olgunlaşır senle oldukça

Sensiz akşamlar beni hüzün’e boğuyor
Andıkça seni yüreğimde için,için yanıyor
Her yerde gözlerimde sevdiğim seni arıyor
Gönül bahçemde sensiz güllerimde soluyor

Kır çiçeklerini açımadan ezipte geçtin
ey gönül, dikenli olan gülü nediye seçtin

Halil ÇOLAK 01.06.2008 ankara

Hayat yolum da oldu hep dik yokuşlu,
Rahat çıkmak için bulamadım basamak,
Bir hüner, birilerini yapmak basmak,
Aslı olan kula mihnet etmeden yaşamak.

Belki yolda acı çekmektir, ağlamaktır,

Analar feryat ediyor aslan yavrum yavrum diye
Çocuk ağlıyor için için ben babasız kaldım diye
Baba evladına sarılmış gibi sarılmış mezar taşına
Söyleyin Allah aşkına ana ağlarken nasıl açılım

Gencecik gelinlerimiz dul kaldı çocuklar yetim

Bu ayrılık ne melanet şey,
Aynı millet gardaş, aynı boy,
Hepimiz bir çınarın dallarıyız hey,
Bu memleket bizim bizim hey,

Atam Malazgirt’te otağ kurdu bu yere,

Can ile cananın buluşma vakti
Tan yeri ağarır o seher vakti
Ezanlar yükselip arşa varınca
İnsanın ruhu vuslata da erince
Kul secde edip Allah’la olunca
Melekler sevinir mümin o kula