Halil Çolak Şiirleri - Şair Halil Çolak

Yar, yar diye biter de dilinde yar
Her gönülde yatar da bir Gülizar
Sevgi olursa açar da canda güller
Seven gönüller sevdiğine kul olur

Sevgi bahçesinde olmaz dikenler

Sensiz akşamlar beni hüzün’e boğuyor
Andıkça seni yüreğimde için,için yanıyor
Her yerde gözlerimde sevdiğim seni arıyor
Gönül bahçemde sensiz güllerimde soluyor

Susuz çöllerde bile çiçek açıyor
Yarım anlamaz derdimi benden kaçıyor
Gül yerine üzerime diken saçıyor
Bu nasıl sevda anlamadım ben.

Bu nasıl problem çözemiyorum ben

Hayat yolum da oldu hep dik yokuşlu,
Rahat çıkmak için bulamadım basamak,
Bir hüner, birilerini yapmak basmak,
Aslı olan kula mihnet etmeden yaşamak.

Belki yolda acı çekmektir, ağlamaktır,

Dolmuş meydan geçilmez sığırlar ile
Sanki vatanımız olmuş bre Hindistan
Sarmış vatanı yamyam Hindular ile
Anadolu muzda olmuş yabancı ıstan

Halil ÇOLAK 16.04.2010

Yürekten ben bağlıydım gül yüzlü nazlı yare
Şükrettim beni de o yaratana bin bir kere
rüzgarlarda savurdu acımadan vurdu yere
ben derde derman bulamadım yoktu çare.

Aşık olmuştum ben hiç solmayan bir güle

Gönlümde kalmadı ne bahar nede yaz
Susuz kaldı sevgi çiçeğim kuruyor biraz
Sarı yapraklar yerde hava rüzgar ve ayaz
Kış gelmeden gönlüm üşüyor,titriyor biraz

Halil ÇOLAK 27.10.2008

Kimisi bankasını soyup kaçırır,
Yobaz evladını vurup devirir,
Ateist inançlıya gerici diyor,
Olmalıyız birlikte mücadelemizde,

Artık hurafelere bir son vermeli,

Dünya geçici handır, sende geçici yolcu
Hayatta tutturamazsın sen normal bir ölçü
İnişli çıkışlı yollarla giden yolcu bitirir yolu
Bu dünya yalan dünya gel buna bel bağla.

Ne yıllar anladı beni nede yaşadığımız bu zaman
Ne hayallerim gerçekleşti nede gördüğüm rüyam
Gündüzümün üzerine gece karanlığını örttüğü an
Hakikat sırrına varamadım yıkıldı benim dünyam

Halil ÇOLAK 13.07.2009