Yorgunum ustam çok yorgun
Saçlarıma aklar düşmüş karlı dağlar gibi
Sakallarım kir pas içinde
Aynaya bakmayalı hayli zaman oldu
Saçım sakalım bir birine karışmış
Müebbet yemiş mahkumlar gibi
Yoruldum usta çok yoruldum
Umutsuzluk öyle sinmiş ki ruhumuza
Yaşamak bile zor geliyor artık bu cana
Mutluluğu çok gördüler bana be ustam
Herkes gibi gülmeyi haram ettiler bu cana
Öyle dimdik ayakta durduğuma bakma benim
Yoruldum ustam çok yoruldum
Saatlerce derdimi anlatmaktan
Beni anlamayana kendimi boş yere yormaktan
En çokta
Hayatımda ki onca olumsuzluklara rağmen
İyi biri olmaktan yoruldum
Soranlar varmış kalemin
Neden acı yazar diye
Kalemim yüreğimi
Dilim içimdekini
Kalbim sevdiğimi
Aklım kahpeliği anlatır
Yorgunum çok yorgun
O kadar yorgunum ki
Ayakta duracak halim
Tek kelam edecek mecalim kalmadı
Her an yıkılacak gibiyim
Gözlerimi kapatsam uyusam
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!