Başını kaldır da bir bak ardına
Kimler geldi kimler göçtü bu gönül kapısından
Kim ne götürdü bir avuç toprak kefenden gayrı
Ne sultanlar ne padişahlar tahtlarını bırakıp da geçti
Mağrurlanma sen ey padişahım
Bana bir şey olmaz deme sakın
Her şeyin bir sonu vardır elbet
Bu günü unutanlar yarının hesabını veremezler
Bana bir şey olmaz deme sakın
Kimler geldi kimler göçtü bu gönül kapısından
Kim ne götürdü bir kefen bir avuç topraktan gayrı
Ne padişahlar ne sultanlar tahtlarını bırakıp da gitti
Üzülme be can üzülme
Ne bu dertler kalıcı
Nede çektiğin bunca zahmet çile,
Yine hüzün sarmış her bir yanını,
Kimseylen konuşmuyor
Yalnızlığı mesken edinmiş yüreğin
Vazgeçersin bazen
Sevmediğinden değil
Yorulduğundan vazgeçersin
Yorgunluk öyle sarar ki bedenini
Kemiklerinin her hücresinde hissedersin
Vazgeçersin bazen
sevmediğinden değil
yorulduğundan vazgeçersin
Yorgunluk öyle sarar ki bedenini
Kemiklerinin her hücresinde hissedersin
Yalnızlığı
Olur ya bir gün ayrı düşersek
Gözden uzak dilden ırak
Sakın ola sevdiğim, karalar bağlama
Olur ya bir gün aramıza sıra dağlar girer de
Saat Hicran vuslatın gecesi ise
Ve şayet bir daha hiç kavuşamazsak eğer
Nereden düştün sen aklıma
Böyle iyiydim senin olmadığın yerde
Zor olsa da alıştım
Alışmıştım ben senin yokluğuna
Kabullenmiştim beni yarı yolda bırakışına
Gittiğin yerlerde mutlu musun şimdi
Bu yazdığım son şiiri
Sana içimden geldiği gibi değil
Yaşadıklarımdan kesip sana yazıyorum
Bu sana son sözlerim
Sana son haykırışım
Dinle beni yüreğim iyi dinle
Bir insan kendi doğruları içerisinde
bir yol çizmiş ise
Ona buna yaranmak için
Doğruluktan ayrılmaz
Hakkında kim ne düşünürse düşünsün
İsterse dünya alem üstüne yürüsün
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!