Kimse senin yanında değil
Olamayacakta yapa yalnızsın
Bu acımasız dünyada
Aldanma görünüşe iki çift güzel söze
Her yüzüne gülene dost diye sarılma
Söyleme sırrını bir başkasına
Yara benim dert benim
Yeter ki gülsün gözlerin
Ağlama sen sus ağlama
Değmesin yüreğine keder
Ver bütün kahrını ben çekem
Sen mutlu ol yeter...
Ben hep kötüydüm ya senin gözlerinde
Ya sen kaç kuruşluktun
Zengin sofrasında meze
Birini karalamak kolaydır
Dalkavukça sözlerle
İnsanca yaşamak zordur
Ustam..
Hayat mı bu kadar zordu olan
Yoksa biz mi sardık belayı onca derdi gönlümüze
Anlam veremiyorum be ustam
Aklımda deli sorular içimde garip duygular
Hayatımda olan onca olumsuzluklar
Yorgunum çok yorgunum
Öyle yorgun halsizim ki
Ayakta duracak mecalim kalmadı
Umutsuzluk öyle sarmış ki etrafımızı
Hayal kuracak takatım yok artık..
Yorgunluk öyle sarmış ki bedenimi
Artık hiçbir şeyin anlamı kalmadı içimde
O kadar hayal kırıklığına uğradım ki
Artık yeni şeylere yeltenecek mecalim kalmadı
O bin bir umutla yürüdüğüm yolların
yorgunuyum artık
Yorgunum çok yorgun birazda yılgın
Yaşayan bir ölü gibiyim bu aralar
Hiç bir şey heyecan vermiyor eskisi gibi artık
Eskiden bir duble rakının
Limonu bol ve bir salatanın bile tadı vardı
Yere göğe sığmayan hayallerimiz vardı
Yorgunum ustam çok yorgun
Saçlarıma aklar düşmüş karlı dağlar gibi
Sakallarım kir pas içinde
Aynaya bakmayalı hayli zaman oldu
Saçım sakalım bir birine karışmış
Müebbet yemiş mahkumlar gibi
Yoruldum usta çok yoruldum
Umutsuzluk öyle sinmiş ki ruhumuza
Yaşamak bile zor geliyor artık bu cana
Mutluluğu çok gördüler bana be ustam
Herkes gibi gülmeyi haram ettiler bu cana
Öyle dimdik ayakta durduğuma bakma benim
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!