Hani beklersin ya uzaklardan gelecek birini
Gözlerin dalar gider ya boşluğa
İşte o anda düşersin yalnızlığın girdabına
Kıyametler kopar ruhunda
Özlemin alazında yanar için
Acının zifirisini yaşatır vedasız gidişler
Ölüm buna eş değer, belki de daha beter.
Ölmekle yok olur bir can bu evrende
Tekrar başlar bir hayat ötelerde.
Onun yokluğunu bilerek yaşamak
İnsanın iç huzuru
Ne kadar önemliymiş meğer
Ruhum dinginleşti
İçime bir coşku geldi
Hasret
İnsanın iç huzuru
Ne kadar önemliymiş meğer
Ruhum dinginleşti
İçime bir coşku geldi
Hasret
Bu dünyada kimse bilmedi kıymetimi
Çektim kendi kendime dertlerimi
Ne kalleşler gördüm ben yeryüzünde
Hep yalan vardı sözlerinin içinde.
Beni vefasız insanlar soldurdu
Soldu mu elinde umut çiçeğin
Hani nerde vereceğin?
Kavuşmuşsa hakkın rahmetine
Dik mezarının üstüne
Sakın soldurma
Yıldızları sayıyorduk seninle
Uykusuz gecelerde
Yenik düşüyorduk her seferinde
Kader çizgimizin içinde
Sonu olmayan bu sevdanın
Öfkelerimizdir bizi sabahlatan
Sancılı düşlerin gölgesinde
Yarınlara uzanan
İçimizdeki kırgınlıklar
Geçmişin
Umutların gölgesinde yaşadık
Biz bu hayatı
Her attığımız adım
Yorgun ayaklarımızın
Kızgın topraklarda bıraktığı ayak izleriydi
Savruluyoruz ordan oraya
Acımasız hayat girdabında
Paramparça oluyor duygularımız
Yarınlara kalmıyor umutlarımız.
Gözyaşlarımız akıyor kuytulara




-
Mustafa Yılmaz
Tüm YorumlarSağlıkla geçecek uzun yıllar dilerim.
Mustafa yılmaz