karanlık bir hava
kapatıyor
gözlerimin mesafesini
soğuk bir rüzgar
okşuyor
çıplak ağaçlardaki
Bir mum yakılır aşka doğru,
Bütün kapılar tek tek açılır,
Bir soğuk rüzgar söndürür alevi,
Gönül kapıları bir bir kapanır.
Yar uğruna her kelam edilirde,
Ben aşkı koydum kadehe,
Zehir niyetine içtim,
Aktıkça damarlarımda,
Sarhoştum, kendimden geçtim.
Aldım gökyüzünü bana,
Ne kadar uzağa da kaçsan
Hep görür seni bir yerlerden hayat
Yaşanılan her saniye
Bir iz ile geride kalır yaşamın
Aslında zaten çizilmiş olan bir yolun
Gölgeleri arasındaki loş aydınlıklarıyız bizler
Ayrılıklara sitemdir çoğu kez gitler,
Gitlerde saklıdır hüzünler ve dertler,
Her git geri dönmeleri bekler,
Gitlerde saklıdır çaresiz bekleyişler.
Bir bıçak gibi eti kemikten ayıran,
Neşeli olduğuma bakma,
Sanma hergün gülerim,
Yüzümde belirmiş çizgileri,
Kederden ağlar örerim,
...
Hergün uyanırım hayata,
yoklukta çoğalır
gönül çağlayanları
ve acıtarak düşerler
uçurumdan aşağı,
sense
kalakalırsın yapayalnız,
prangalara takılmış gözleri
esarette hislerimin
siyahın kırmızısı akmış
paslı demir kopçasına...
penceresinden baktığında
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!