Utanmamız gerektiğinde yüzümüzü gizlemeyiz,
Varsa utanılacak bir durum, utanmasınıda biliriz,
Hani derler ya söz gümüş ise, sükut da altındır,
Her sabaha uluyan çakalda, ne bet kalır ne geniz.
Dost meclisimizde kurt ulumaz, çakal sunmaz,
Düşerken ayak ucuma, demirden gölgeler,
Kırılır gözlerinde kalan, camdan umutlar,
Biterken plakta çalan, en son nağmeler,
Sorulur son bir soru, gölgeler yanıtlar,
Çözülmezken gözlerindeki, fetvasız bakışlar,
Benim tek şiirimsin
yazılmamış şiirim,
kalemsiz ellerimde
kalemim yüreğim.
sözlerin şiirimin mısraları
Dönüşlerin adamıyım ben
küskünüm giderken
el sallamalara
küskünüm gözyaşlarına
yağmurlara karışan
bir damla olsa da
Döner durur hayatımın
ağır felek çarkı
bir elimde yitirdiklerim
bir elimde kalanlar
her bir tur sonrası
ağır aksak kalırım
Birden herşey bitti, aşkımız mazi oldu,
Şimdi yeniden sevmek artık bir hayal.
Sevgimiz açan bir güldü, soldu,
Şimdi yeniden kavuşmak artık bir hayal.
Mavi gözlerinde sonsuz bir huzur bulurdum,
Haber salmışlar yarimden bana,
Irak ellerde özlemle beni beklermiş,
Bensiz geçen her gün her gece,
Yarim derdine dert eklermiş.
Söylemişler, sevdiğin artık seni unutmuş,
Zayıflık değildir ki acizlik,
İhtiras ve şehvetin kaymağıdır,
İçinde bir çığ gibi büyüyen,
Tutku ve hırsın kaynağıdır.
İnsanların geçmişi kendileridir,
Kişileri geçmişi ile yargılamak gerekir,
Kazanan ve kaybeden sunu bilmelidir ki,
Hayat asla adil değildir.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!