Verdim tezkeresini almadı,
Nöbet tutuyor acılar.
Silahı elinde, palaskası belinde,
Nöbet tutuyor acılar.
Kışladan çıktı bu yıldız,
Bir yiğit peydah olduki Bolu'dan öte,
Endamı kendinden kasvetli, adı Köroğlu.
Haksızlığa karşı dikilir, susardı adalete,
Çelik yürekli, demir bilekli, adı Köroğlu.
Nice hain güruhların aklını aldı,
Kömür gözlerin yakıyor gönlümü
En deli rüzgarlar bile söndürmüyor
Bu ayrılık özletiyor bana ölümü
Görmeyince seni can çekilmiyor
Tabiplerin kifayetsiz kalır merhemi
Eserken tüm şiddetiyle, kızgın hayat rüzgarı,
Kırılır ayrılır özünden, zayıf sögüt dalları,
Beklerken özlemiyle, kurak toprak yağmuru,
Sel akar götürür, kiri, tozu, çamuru.
Yanarken bir yürek, soğuk eller içinde,
Bir rüzgar esti, belirsiz mekandan,
Bilinmez yarimin kokusu geldi,
Çektim genzimden bedenim içine,
Karıştı hayalim, korkusu geldi,
Bir yankı duydum kulağıma tanıdık,
İçimdeki sevgi küpünü,
Teker teker boşalttılar,
İsyan ettim etrafımı,
Boş küplerle kuşattılar.
Her gönülün bedeli,
İlk önce kimse sevmedi onu,
Hatta iğrenip tiksindiler
Yapışkan sürüngen bir böcek.
Sonra bir dala uzattı kolunu,
Hepsi birden çok sevindiler,
Ya bugün ya yarın ölecek.
Künefenin hası, bütün kadayıftan olur,
Kah üstüne ceviz, kah fıstık konulur,
Dost muhabbet sofrasında, mutlak künefe olmalı,
Künefenin ihtivasını bilmeli, muhtevasını sormalı,
Küçük bir kuş idi kafeste,
Düştü kafes kapısı açıldı,
Açtı kanatlarını göğe doğru,
Bulutlar kanatlarına saçıldı.
Uçarken boşlukta özgürce,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!