ölüm
beni
ve beni tanıyanları da aldığında
sanki
hiç var olmamış gibi olacağım...
Biz kovduk onlar geri geldiler
Erbakanı, Eceviti, Demireli
Mart sülüğü gibi kanımızı emdiler
Ne olacak bu memleketin hali
Her gün bir banka hortumlanır
Bir güzel kemiriyor benliğimi,
Ne istediğini sormak lazım,
Ağzından çıkan her kelamı,
Sorup anlayıp yormak lazım.
Bir dünya vardı bana ait,
Bir beyaz toz
elinde senin hayat,
yatmış rüzgar pusuya
avı olmuş savurmak,
bir arada
amaç olanları
çocuk topladım,
yeşil çimen kaplı denizlerden,
ateş ısladım,
kırmızı kor buzullardan
güneşe koştum,
yardım aldım uzuvlardan
Ya geceye ay ol, ya gündüze güneş,
Ya derdime ilaç ol, ya derdime sırdaş,
Bir yol var yürünmesi gereken,
Ya yoluma ortak ol, ya yolumda yoldaş.
Ya ışığıma gündüz ol, ya karanlığıma gece,
gecenin kuyusu
ben korkusu
dipsiz düşüncelerde
çıkmaz umutlarıma
kurşun sıkar
Tarihin bir bir yağmalanıyor,
Kanıma dokunuyor, uyan İstanbul.
Sokakların, meydanların yozlaşıyor,
Canına okunuyor, uyan İstanbul.
Çamlıcası, Heybelisi, Ayasofyası,




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!