Çıktım sevda avına,
Kuşandım silahımı,
Saplayamadan kurşunu,
Kaybettim dimağımı,
Bülbül öttü, keklik uçtu,
En zor şey...
Ne bir okla vurmaktır,
Alındaki bir elmayı.
Nede tırmanmaktır,
Everest tepesi kaf dağı.
Ne çıkmaktır,
Kırmızı aşk ve ihtirasın sembolüdür,
Kırmızı gül senin simgen olsun.
Beyaz saflık ve masumiyet ölçüsüdür,
Beyaz gül benim simgem olsun.
Her ne vakit beni unutursan,
Yollar ne kadar uzun olsada
Bitmeye,
Günler ne kadar zalim olsada
Geçmeye,
İnsan ne kadar mutsuz olsada
Bir perde iner gözlerinin penceresine,
Toz bulutu kaplar etrafı sis ve duman,
Eser rüzgarı tüm çıplaklığıyla gerçeğin,
Çakar şimşekler beyninde bir an.
Bir hayal aleminde yaşarken beraber,
ben seni sevmeyi
sevmedim
seni seveyim
demedim
senden sevilmeyi
sevmeni beklemedim
Aklım başka, bedenim başka yerde,
Mekansızım seni düşünürken.
El sallarım ardından tasaya, derde,
Gamsızım seni düşünürken.
Açılır gönlümün kapısı sonsuz bir hana,
Bugün bir başka gün olacak
Sana şiir yazmayacağım
Kelimeler kalemimde kalacak
Sana şiir yazmayacağım
Aşkın elinde kül olsamda
Küçük bir kaçak
hayatın teknesinde
künyesi denize
salkınır boynundan
yaşama delinir bakışlar
yaşamdan yırtar
önce gök kükredi
dar geldi dünya
inledi göğüs kafesi
yalnızlık
ölümün pençesinde verildi




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!