Hayat bir örümcek ağına benzer,
Ya merkeze ulaştırır seni,
Yada merkezden uzaklaştırır,
Yaptığın tüm seçimler.
İnsan kendi kaderini kendi belirler,
Duyuyor musun
canlanan doğanın sesini,
doğa katmışken harcına seni
şimdi binlerce tomurcuk açıyor,
hayat verdiğin dut ağacı
inadına büyüyor inadına yaşıyor,
Daldım en gizemli hislere
Seni gördüğüm o gece
Kalbimin hırsızı oldu sessizce
Rüyama girdiğin o gece
Ateşböcekleri şarkılar söyledi
Midemdeki yangınların, sebebi nedir bilemedim,
Sordum türlü tabiplere, çaresini bulamadım,
Bazen anlattılar bana, gelmedi işime duyamadım,
Açlığım çıktı ayyuka, velhasıl doyamadım.
Kattım rüzgara açlığımı, doyacak yer aradım,
İğnelerle boşalttın gözlerindeki nehirleri
İsmini gömdüğün yumuk devlerle savaştın
Işığını çaldılar ters açılan kapılar
Mavi nasırlı bir eldi kırılan oyuncağın
Adı kalmış dillerde
Bir ömür boyu çekilen
Kimi zaman diyarlarda
Kimi zaman gönüllerde
Hasret işte o
Akıp geçiyor zaman,
Hergün değişir bir şeyler,
Değişir zamanla insan,
Değişiyorken her şeyler,
Yorma kendini boşuna,
Sanma tahtında bakisin
Bu hayatta her birimiz bir iziz
Geri alınacak ödünç verilenler
İz bırakan bir bedendeyiz
Bir de bende her biriniz
yeşil yalnızlık
bekler vakit dolmasını
bir zaman aralığı
busesi dudaklarda
artırılan zamanda
yaşandığı kadar
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!