Ben gidiyorum dostlar,
Ardımdan ağlayanlara selam olsun,
Her gül bir gün solar,
Soldurmayanlara selam olsun.
Aşığım aşığım dedim,
Bir başkadır
İstanbul'a uyanmak
bir köhne evde,
yada bir Beyoğlu sokağında
gözlerini
İstanbul'a açmak
yağmurla yıkanmış yorgun sokaklarından
kaç çığlık karışır gider bu şehrin
sabaha doğurgan huzursuz başlangıçlarına
gözlerini kapaması ile gecenin...
düşer
ayak ucuma
demirden gölgeler
camdan umutlardır
kırılırken gözlerinde ağlayan
en son nağmeler
Sanmaki bu hep böyle sürecek,
Yaşlanacaksın sende birgün.
Günün birinde beni hatırlayacak,
Ağlayacaksın sende birgün.
Belki bedenini ağrılar saracak,
Yine sabahın gözleri mahmur
çığlık çığlığa uykuda hala
gündüz düşlerim
bir karanlık hayalin
benzersiz dokunuşu
Beni sen öldür
...
Gözlerinle batır sevgini
Ve ellerinle ver hükmünü
Yolcusuyum ben zaten
Göğüs çatalına kurulu
Parçasından hayat verdi
Bütünü ''Can Cemresi''
Karanlık sis aydınlandı
Düştü çiğ tanesi
Muhtaç doğdu ağladı
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!