Göz bebeklerimde büyüdü aşkın
Hangi yana baktıysam hep sen oldun
İçimde külleri yeniden yaktın
Yüreğime gömdüğüm mahsen oldun
Sevda türküsü söylendi bir kere
Yalnızlık yüreğime, bir sarmaşık gibi dolanmış
O yarin beni sevdiği, meğer hep yalanmış
Parçalanırken bedenim, başka bedenler içinde
Yüreğimde büyüyen tomurcuk, şimdi kökten sararmış
Eskilerden bir dokunuş, kalma dudaklarımda
Nerden bileceksin ki,
rüzgarın kımızını içmiş
sarhoş ve dengesiz,
kar taneciğinin
nereye düşeceğini,
havada dolaşan
Ne sen bana yakındın,
Ne ben sana uzak,
Ne sen bana helaldin,
Ne ben sana yasak,
Eşitsizlikler içinde,
Ne zaman elini tutsam
Çok üşüdüm diye
Çekiyorsun elini
Pardesünü iliklemek için
Ne zaman gözlerine baksam
özlemimin kırıldığı
dökülen gül yaprağında
titrek bir yaşam sisi
beraberinde getirdiği
dumanı seyirsiz
besliyorken çiği
Sinmiş üzerine ihanetin kokusu
Başkalarının gözleriyle bakma bana
Koparmışsın ölü aşkın büyüsü
Zorlama kendini yalan sebepler bulmasana
Sen hep bu ihanetinle yaşarken
Dolanırken sivri diller kenarında,
Düşünmezsin kayıp düşeceğini,
Kemiksiz çıkan laflar ardından,
Hayata susup yine küseceğini,
Yüceltir gönülden gelen laflar,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!