' Sözlerin kaybolduğu bir çıkmaz sokak
Güvercinlerin rüyama girip uçmayı unuttuğu bir liman
Sensiz geçen günler güneşin doğmadığı bir evren '
Elbet ağlar insan,
nihayetinde güleceksen
neden yaşarsın ki,
sonunda öleceksen
üç boyutlu
Söyle güzel derdin nedir,
Derdine derman olurum belki,
Güzel gözlerini süzme bana,
Kendimi sende bulurum belki,
Gamzen yüzünde hoş duruyor,
etrafım dört duvar
soğuğu işlemiş ciğerime
kan tükürmeye
başlamış anılar
nereye dönsem
kalıplar var
Ansızın çekip gittiğinden beri,
Günlerde günlerce seni aradım.
Sevdiğimi bir kez söyleyemeden,
Seslerde sessizce seni aradım.
Anası vurulmuş elik gibi,
Yaşadıklarımı bir ben bilirim
Yaşamadıklarımı kim bilecek
Ne dertler geldi üst üste de
Bilmem daha neler gelecek
Bir ömrü çürütürken bu mekanda,
Yüzünün hayali gözlerimde kalır.
Ne zaman açıpta gözlerimi bakanda,
Bu can aşkını feyz-i simandan alır.
Arz-ı meşk eder kalbim,
Bir çiğ tanesi yaprakta tutunmaya çalışır,
Kayıp düşüp toprağa karışmamak için.
Bu naçiz beden inatla yaşamaya çalışır,
Ölümün soğuk yüzüyle tanışmamak için.
sabahın utangaçlığı mı
güne başlarken
içimi kızartan
bu sıcak kızıllık
yoksa bendemi




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!