Gözlerini düşünüyorum,
O içinde kaybolup gittiğim,
O ilk kalbimden vurulduğum gözlerini,
Sanki ucu bucağı olmayan,
Alabildiğine engin,
Alabildiğine derin bir denize
Şimdi sen
Son bir söz dahi söylemeden
Çekip gidiyorsun ya hani,
Seni nasıl affetsin yüreğim?
Başını alıp gitmek kolaydır elbet.
Bir de geride kalmak,
Bu benim sevdaya ilk tutuluşum.
Kendi yolumu ilk şaşırışım.
Bu benim kanayan yaramın ilk dağlanışı.
Canımı öyle acıtıyor ki her şey.
Bu benim boğazımın ilk düğümlenişi.
Kelimeler diziliyor ardı sıra.
Sen, seni nasıl sevdiğimi,
Nerden bileceksin ki,
Göğsüne dolan nefes,
İnsana neden yetmez.
Odalara sığamamak nedir,
Bütün bir gökyüzü,
Evet ben kördüm, kördüğümdüm...
Anlamadın bile.
Bir gecede seninle büyüdü sevinçlerim.
Bir gecede yıkıldım ayaklarına.
Ben kördüm, kördüğümdüm,
Anlamadın sen...
Biliyor musun,
Bazı geceler kayboluyorum düşlerimde.
Daha da yalnız hissediyorum kendimi.
Seni çok özlediğim için midir nedir,
Çırpınıyor, yerine sığmıyor yüreğim.
Bu derin sessizlikte penceremi açıp
Öyle bir sarılmalısın ki
Artık sızlamasın yüreğim.
Ruhum sıyrılıp benliğimden
Yolumu aydınlatan bir yıldız gibi
Yeni bir ufuk doğmalı ummanımda.
Kanatları üzerime gerilmiş
Beni kırdın ya,
Biliyorum, sen de kırılacaksın.
Hiçbir söz, hiçbir teselli
Avutmayacak seni.
Baktığın her aynada
Beni hatırlayacaksın.
Olur da bir gün gidecek olursan,
Sessizce, hiçbir şeye dokunmadan git.
Kırmadan kalbimi,
Üzmeden son kez beni,
Tanımadığın bir yabancı gibi
Yüzüme bakmadan git.
Senden önce
Böyle gamlanmazdım
Yalnızlık böyle sarmazdı bedenimi
Ağlamak yakışmazdı gözlerime
Bilmezdim o iç çekişlerin
Hasret dolu kederlenişlerini
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!