Adımı çoktandır unutmuştum,
Kimliğimi de hatırlamıyorum,
Sanırım kimliğim de yoktu benim.
Sana anlatamam belki çoğu şeyi,
Çocukluğumun her sahnesi karanlık.
Siyah bir perde inmiş sanki tüm zihnime.
Bilirim zordur sevmek,
Henüz kapanmamışken yaraların,
İçinde yeniden bir kavgaya tutuşmak,
Bile bile yüreğini ağır yaralamak,
Zordur, bilirim.
Ah yüreğimin kırgınlığı,
İçimin gizli yarası,
Adını seslenmeye korktuğum,
Hâlime kulak ver,
Belki tutulur kalır dilim,
Belki anlatamaz sözlerim,
Soramadığım sorularım var,
İtiraf edemediğim utanmışlığım,
Kabahatlerim, kahırlarım,
Sitemlerim var.
Bir yaram var mesela sana diyemediğim.
Kalbime mil çekilen odalarda
Havada bir kasırga, esiyor deli,
Gözlerimin içinde boğuldum bu gece.
Korkuyla yüz yüze buldum kendimi,
Daldığım uykudan kalktım bu gece.
Ey bu boş sokaklarda avare gezen çocuk!
Bugün yoksun,
Işıkları yanmıyor sokağımın.
Dön diyemem sana artık bugün.
Kendimle hesaplaşmalarım anlamsız artık.
Gittin, yüreğim hüznünle doldu.
Gidişin beni de götürdü kendisiyle.
Hoş geldiniz, adım Yakup.
Ağlamaktan kör olan
İsrail’in adından gelir adım.
İşte bakın, şurası kırılan ve yara alan kalbim.
İyileşsin diye sürebilecek bir gömlek bulamadım.
Dediler ki zamanla unutursun, zamanla geçer, zamana bırak, zamandır onun ilacı.
Seninle ben, bahardaki toprak gibiyim,
Kurak yanlarım yollarını gözlüyor.
An oluyor gözlerim bulutlanıyor,
Üzerime hüznün
Sağanak sağanak yağıyor.
Kaçacak yerim yok,
Buruk bir tebessümdü bendeki,
Sen uzaktın, aşkın ise çok uzak,
Kırıktı kolum kanadım,
Ellerine susuzdu ellerim.
Gözlerin uzaktı, yoktun işte,
Ben ise sevdana yoksul.
Çaresizdim, iki büklüm dizlerim.
Beni seninle yargılayanlar
Ne hak bildiler ne merhamet.
Ayrılık varmış
Çok sevmenin bedelinde.
Sürgün edildim çöllerine.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!