Habip Altıok Şiirleri - Şair Habip Altıok

Devr-i fetretindeyiz şimdi, modern çağların...
Düşmüşüz pençesine zalim, softa ağların.
Hal-i pürmelâlime bakar, bakar ağlarım.
Müslüman, müslümanla vuruşuyor gardaşım...

Allah’a havale et diyor, gel buna yanma.

Hiç kalmadı helal, haram düşünen.
Edep, hayâ yok ki, nedir aşınan?
Her ne ise bizde, böyle yaşanan?
Rahmet üstümüze yağmıyor gayrı.

Tenkit bilmez, suçlar beni tekfirle.

Ay doğar yücelerden.
Mehtaplı gecelerden.
Yâr beni sorsun diye,
Yıldızlara yalvardım...

Mektubum var hediye,

(Sevgili Yakup İlhan'a)

Bu gece dışarıda
Serin bir hava var.
Memleketimin iklimine
Gelmiş ilkbahar.

Gene eski günler düştü aklıma,
Gidip Sarılar’ı göresim geldi.
Oğlum dalga geçti şaştı aklıma,
Dâh edip ‘sumsuğu’ vurasım geldi.

Babam atlarınan düven sürüyor.

Geldi zam zorlaştı geçim
Dönüyor bir katakulle.
Beni dinle, anam bacım,
Hemence, şart etme kele...

Binerler bir gün sırtına

Yeter taşımam seni.
Düşünürsen keseni.
Burda yatırmam seni,
Örtüyü mörtüyü topladım.

Bizlere danışmadı.

Katırlar inat eder köyün birinde,
Bakalım, altında kimler ezilir?
Manzarayı bir de böyle görün de,
Filler tepişirken, çimler ezilir.

Öküz yem düşünür, kağnı çekmeden,

Gönül dergâhıma girdim.
Sordum, seni kim ağlatır?
Cevap geldi tek bir hece,
Gönülü bir gül ağlatır.

Gönül dinlerken köz olur,

Geldi Dört Nisan
Gitti Mert insan...
Ben deyim Türkeş
Sen, de, Alpaslan...
(Mekanın Cennet Olsun)