Habip Altıok Şiirleri - Şair Habip Altıok

Uyan Memmet emmi uyan
Memleketi var bir soyan
İflah olmaz çok uyuyan
Memmet emmi artık uyan...

Memmet emmi Memmet emmi

Yanımda görünce gökteki ayı,
Karışladım alnını bir uçtan uca.
Çok büyük denilen yalan dünyayı,
Bir adımla geldim, gittim bu gece.

Kurmuşlar aleme koca bir çarşı.

Çıkar için değişen pek çok insan müsveddesi tanırım.
Bukalemun olmak da bir karakter meselesi sanırım.
Siyahmış, beyazmış, ya da sarı, kırmızı, bence fark etmez.
Renkten renge girdikçe beşer, insanlığımdan utanırım...

Divane gönül, ne havalanırsın.
Gün gelir kanadın, kolun kırılır.
Verilmeyen hesap orda verilir,
Ölçer bir terazi, pul seni bulur...

Bil ki, kul hakkı yedikten sonra,

Müslüman mezarda şimdi
İpliği pazarda şimdi
Yanmaz kefen satarım
Hedefim nazarda şimdi.

Yerler içerler azarlar

Her top sesinde şarapneller düşerken yere,
Bir komutan sesi duyulur, "gir siperlere."
Can veren Mehmetleri görsen bir kere.
Türklüğün kıyama durduğu, yer Çanakkale.

Bu gelen bir tufan, kasırga, Türk'ün ordusu.

Eskiden Çerçiler gelir köye
İğde var, harnup var diye...
Köyün içinde nara atardı.
Çorap eskisine, yüne, palaya,
Kırık leblebi satardı.
Her evde baca tüter ama...

Hafıza zayıfsa, söz yok hafıza,
Makam, mevki hoş geliyor nefise.
Bir çerez parası da bizim nüfusa,
Bütçeniz açık mı veriyor yoksa?

Hani makam araçları lüks diyenler?

Başaran'la Go Yayha
Eski bir Granada'ya
Yüklerler saat ile kürkü...
Araba eski, ehliyet yok!
Yollarda eziyet çok
Edirne gümrüğünde kalırlar

Dön de bir bak aynaya
Eller çift, ayaklar çift
Üstünde, parmaklar çift
Parmakta tırnaklar çift
Yanak ile yüz çift
Kaş ile göz çift