Habip Altıok Şiirleri - Şair Habip Altıok

Beyhude yoruldum, hep veresiye,
Şu garip halimi gel de gör diye.
Halimi arzettim, derman ver diye,
Ben çare ararken, bir kaçış gelir.

Köprüler yaparım, kul geçsin diye.

İçimizde büyük yara,
Yaramızı kimler sara.
Kimse kalmasın kusura,
Genç işsizler sıra sıra...
Ya dost ya dost.

Yarabbi açtım elimi,
Yine bir, seher zamanı...

Setrinle setreyle, kulunu,
Ezel zamanı, ahir zamanı...

Akşam yatıyorum
Sabah kalkıyorum
Başımı kaşıyorum
Sofraya koşuyorum.
Dışarı çıkıyorum
Çok üşüyorum.

Oglan Mardin'e geliyi
Kulaga kaplo sokayi
Anlamirım ne dinleyi?
Emmin seni neylesin?
Emmin seni hey heylesin.

Karabağ'da, yakar meni.
Bu zulümden kurtar meni.
Kar üstünde gel gör meni.
Dünün vahşi taşnakları,
Kan emici Hınçakları,
Kuzu postunda Ermeni...!

Açmış yakayı, bağrı,
'Es deli rüzgâr,' demiş,
Köyde, garibanın biri.
Sert esince deli rüzgâr,
Garibim şikâyete başlar;
Buldun benim gibi garibi,

Öt, ey bülbül, bugün sana doğmuş seher.
Bil ki benim de bir evvelim, bir ahirim var.
Sen gülünü aç gonca, sana geldi ilkbahar.
Benim yolumu bekleyen, başka baharım var.

İki metrelik bir çukur nedir? Dar mı dar...

Fırıldak olmalı insan.
Şöyle yanar dönerinden.
Nereden eserse rüzgâr,
Kokusunu iyi almalı,
Hemen bir yol bulmalı.

Bir kor altını taksan boynuma,
Derim; bir daha, bir daha olsun.
Bir penez için gelsen yanıma,
Olsa vermem ya, yok gadan(ı) alsın.

Hava, su, ateş, şimdi bedava,