Habip Altıok Şiirleri - Şair Habip Altıok

Her evdeki gibi,
Bizim evde de çaydanlık,
Gevşer, kulpu sallanır.
Tamir olsa da iki de bir,
Düzen tutmaz bi demlik.
'Hanım, yenisini alalım.'

Cumhuriyetten bugüne kadar,
Kimse halka düşman olmadı.
Gelenlerin hiçbiri senin kadar,
Vatandaşı karşısına almadı.

Söze başlıyorsun Bismillah ile,

Olmaz olmaz, olmaz deme,
Gör dünyada neler olur.
Yar başıma gelmez deme,
Çorap örenler çok olur...

Dost başıma gelmez deme,

Nemrut ile savaşır,
Küçük kara KARINCA...
İbrahim'e su taşır,
Karınca kararınca...

İbrahim, bıçak alır,

Aşk diyorlar bu hale.
Gider gönülden gönüle
Bir çift söz etmesen bile
Susuşunu öptüm senin.

Bu nasıl dert nasıl bela?

Alıyorlar eve, binbir hevesle,
Boşa uğraşırlar yemle, kafesle.
Besleyeceksen eğer, bahçende besle,
Kuşlar çevremizde dursun yaşasın.

Gel bir fidan dik, otur gölgesine.

Bana sitem edip küsen nazlı yâr.
Gönlüm seni, ben kalbimi özledim.
Çaldığın ömrümü, bana geri ver
Gönlüm seni, ben kalbimi özledim...

O bakışlar, göz süzüşler, ah u zar.

Dağlara
Taşlara
Kurtlara
Kuşlara
Kurulara
Yaşlara

Şairlik;
Şairlik ne okumak, ne yazmaktır.
Baharı dudaklarınla karşılamaktır.
Gökyüzünden süzülen kuşlar misali,
Şiirin kanatlarında yaşamaktır...

Eli ayağı dolaşmış,
Gidiyor bak paldır küldür.
Nasıl bir pislik bulaşmış?
Bak ne diyor cengir cengir?

Anketler hedefi şaşmış.