Habip Altıok Şiirleri - Şair Habip Altıok

Gece örtmüştü üstümüzü
Önce hafif bir uyku sisi.
Gözlerim beynime yenik
Gövdem kalbime.
Öylesine yorgun
Baktım bulutlu pencereye.

Monolog
Yatak, yastık, yorganla
Kim uğraşır bunlarla
Düşünemem kara kara
Gelemem hiç öyle zora
Başımı bürür uyurum.

Derler;
Her okuyan herşey bilmez...
Çok okuyan çok şey bilmez...

Hikâyeden gelsin gerisi
Bizim köyde kadının birisi

Bozulunca nizamlar,
Nasıl susar ozanlar?
Sağanak halde zamlar,
Yağarsa ince ince...
Susmalı mıyım sence?

Her şeyi elimden aldı.
Ah şu elektrik telleri,
Uçurtmam sizde kaldı...

İbretlik bir hikâye daha...
Ömer'in Oğlunun karısı
Tetere'nin kızı Hava
Çok temiz, saf birisi.
Hikâyeden gelsin gerisi
Anlatalım olanı

(Bütün çocuklar çiçektir...)

Bahçede çiçek severken,
Torun seslendi birden.
"Dede!
Biraz da benimle ilgilen! "

Doldurmuşlar Anıtkabir'i
Kutlanır, Çanakkale Zaferi.

Bizim torun kalır mı geri,
O da gelenlerden biri.

Orta Asya'dan gelmişiz
Halep'te çadır kurmuşuz
Duy sesimi gavim gardaş
Neçe zulümler görmüşüz.

Türkmendağı yanıyor

Bizde bir söz vardır.
Eğip bükmeden
Kırıp dökmeden
Çalıp çırpmadan
Gözünü kırpmadan
"Türk'ün açığı" dersin