Ben seni çok sevdim,tahmin edemeyeceğin kadar çok.
Seni sen olduğun için sevdim.
Yüreğinin güzelliğini,saflığını,masumiyetini sevdim.
Bu her zamanda böyle olacak.
Dün gece hüzün çöktü yüreğime
Sabaha kadar duvarları dövdüm
Canım acıdımı hayır hiç acımadı
O kadar canım yanıyorki canım acımadı
Kışın ortasında, yaz güneşi içimi ısıtıyordu.
Meğer varlığınla, kışımı kavuruyordun.
Seninle rüzgarlar bile içimi ısıtıyordu.
Sevgin uzaklardan böyle yakıyorsa, yanımda olsan düşünemiyorum.
Herkes iyi, kötü bir ben miyim? Gözler kör olmuş, hakikat görülmez olmuş.
Bir tatlı sözle gönül almak varken,
Yüreğime hançeri sapladın bugün;
Sen içimi yaktın da gittin...
Sen benim ,diğer yarım, canımsın.
İç sesim ,kalbimin sahibi ,yarimsin.
Nefes alıyorsam, senin sevginle .
Gülüyorsa yüzüm,senin sevginle .
Ne sen gidebiliyorsun bu yürekten
Ne de ben gidebiliyorum senden.
En sonunda nazar değmiş olacak ki
Paramparça etti yüreğimi kaçar gibi uzaklaşman.
Nerden bileceksin, benim neden korktuğumu?
Benim gözyaşlarımı, nasıl sileceksiniz?
Dertlerime dermanı, nasıl vereceksiniz?
Kaderimi, alın yazımı, nasıl değiştireceksiniz?
Dünya döner durur, kendi yolunda,
Bir garip sevdanın ağır kolunda.
Soldu tüm çiçekler gönül dalında,
Kendi yüreğinin yetimi ve öksüzüyüm.
Gözlerine bakınca,can bulduğum.
Sözleriyle kalbime dokunan sevdiğim.
Ellerini tuttuğumda, bedenime, can veren kadınım.
Yüzündeki tebessüm ile yüzümü güldürenim.
Karanlık gecelerime neden güneş doğmaz?
Neden hep karanlıkta kaldı hallerim?
Dost dediklerimiz de bir bir gitmeye başladı.
Yürekten kim sever dediysem sırtımdan vurdu.Umutlarım odamın dört duvarına hapsolmuş,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!