Umut olmaz, aniden doğar,
Güneş gibi ışık saçar,
Aydınlatır yarınlarını,
Hayeller kurmaya başlarsın.
Bana neler oluyor böyle?
Her geçen gün hüznüm çoğalıyor,
Ben iyileşmek için çabalarken,
Sanki her şey daha da kötüye gidiyor.
Bugün senin, yıldızın kaydı.
Kaderine, prangalar vuruldu.
Gözyaşların kanıyor yüreğinde.
Hasta mı? Kanser mi? oldun sen Güven.
Bir tek benim mi yıldızım düşük bu koca evrende?
Herkesin ufku şenlikli, herkesin bahtı açık...
Benim yıldızım küskün, parlamaz şimdilerde,
Ne yana dönsem hüsran, ne desem elime kalır.
Küçüğüm, daha çok küçüğüm, bu yüzden kaybedislerim seni.
Ah ölmeden görseydim seni,sarsaydın beni.
Uzaklardan dokunsaydin kalbime, yüreğime.
Seni sevmekten, yine de vazgecmem.
Sevdasına,sabrettiğim yar.
Bak yine sensiz,bir gece.
Yine hasretinle dolu,bu kalbim.
Yine gözüm,gönlüm yolda.
Sensiz ben, yaşayamam dedim.
Aç kaldım,susuz kaldım yokluğunda.
Bir yudum sevgini,çok gördün bana.
Boynu bükük,gurbet ellerde.
Evet, işte yine yoksun.
Gözlerim seni arıyor, yoksun.
Yüreğim seni istiyor, yoksun.
Nefesim seni soluyor, yoksun.
Bugün şiir yazmayı unuttum,
Hayret bir şey, nasıl unuturum?
Oysaki şiir yazmak benim için,
Günlük tutar gibi yaşamaktı durum.
Kalbimi öyle çok kırdın ki,
Yara bandı ile kapanacak gibi değil.
Öyle bir,dış cephe sıvası yaptın ki.
Ne biri beni sevsin,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!