Güven Kırma Şiirleri - Şair Güven Kırma

Ben hep senin yörüngendeydim,
Hiç dışına çıkmadan,
Başka gezegenlerle hiç işim olmadı,
Diğer yıldızlara bir yakınlık duymadı,
Nice yıldızlar göz kırparken bana,
Benim gözlerim hiçbirini görmedi,

Doruklardayken bambaşkaydı aşkımızın güzelliği,
Birbirimizde bulduğumuzu sanmıştık,
Aradığımız her özelliği,
Bitirdik zannederken içimizdeki yalnızlığı,
Zaman içinde gördük,anladık,
Ne kadar yanıldığımızı....

Bugün veda günümüz,
Yarım kalıyor gönlümüz,
Masmavi bir renkten,
Siyaha dönüyor gökyüzümüz.

İşte söndü yıldızımız,

Hesapta olmayan ayrılığı yaşıyoruz,
Hayatın yükünü artık yalnız taşıyoruz,
Sanki birbirimizi hiç tanımamış gibi,
Hayata yeni baştan başlıyoruz.

İşte yine kağıdım elimde,
Ve yine kalemim,
Bir yanda kalbimdeki sevgin,
Bir yanda sana olan hislerim.

Derinlere inmiş aşkın,yosun tutmuşsun,

Söndürmüşsün yüreğimdeki yangını,
Bir daha yanar mı sanıyorsun,
Ocağı sönmüş,içi dışı kül olmuş bir evin,
Bacası yeniden tüter mi sanıyorsun?

Yere göğe sığdıramadığım kalbini,

Sen benim yanımda değilken,
Her yer,her şey dal gibi kupkuru,
Sen benim yanımdayken,
Her yerim okyanus misali,sırılsıklam.

İçimdesin,içindeyim sen benimle oldukça,

Kalbini kalbimde taşıyorum,
Seni yaşam gibi seviyorum,
Başlangıçta tahmin edemedim,
Çok sevdim seni,inan ben de şaşıyorum.

Seni görmediğim zamanlar,

Yokluğunda sensizliğe dalar gözlerim,
Yaşadığım bu evrenin yabancısı olurum,
Usul usul uzaklaşırım her yerden,her şeyden,
Yaşadığımız eşsiz anların hayaline dalarım.

Güzel gözlerini,bebek yüzünü düşünür,

Sana nasıl aşık olmuş,
Ne çok sevmiştim,
Açıp okumadan gönül kitabını,
Bilemezdim içinde neler olduğunu,
Çevirip baktıkça sayfalarını,
Okudukça satırlarını,