Güven Kırma Şiirleri - Şair Güven Kırma

Boşuna katlanmışım kaprisine nazına,
Bağlamışım umudumu hiç gelmeyecek yazına,
Geçmişi mazide bırakmayı öğrendim en sonunda,
Hiçbir şey üzülmeye değmezmiş hayat yolunda.

Sayende çok şey öğrendim,dersimi aldım,

Kul olma kimseye Tanrı'dan başka,
Sevip de sevilmezsen küsme aşk'a,
Bir sevdayla bir ömür geçmiyor inan,
Önce sen terket o olsun yanan.

Kaybolmuş ümitlerle arama sen gideni,

Bir gönül sevecekse,
Doğru adrese gitmeli,
Sevgi öyle büyük olmalı ki,
Kalan ömre yetmeli,
Bir pırlanta gibi görüp,
Değer verdiğin insan,

Sessiz olsun gidişim,
Duyulmasın bir seda,
Gönül seni istiyorken,
Öldürüyor bu veda.

Gözlerinde başladı,

Sana aşığım,
Sana sevdalı,
Olmadığın her an,
Gönlüm yaralı.

Her an bendesin,

Kırılmasın yüreğin,hep sevgiyle an beni,
Dudaklarım hazır bekliyorum öpmeni,
Yüreğimin içinde çırpınıyor bir şeyler,
Benim dünyamdan sana,gönül dolusu sevgiler.

Her gece gelip uykumu bölersin,

Bir geceyi daha tükettik,
Yeni bir gün doğmakta,
Gündüz öyle,böyle geçiyor,
Beni geceler boğmakta.

Saat sabahın beş'i,

Kalbini üzüp,yoran mı var?
Acıtan mı var canını,
Yol ver çekip gitsin,
Zaman içinde silinsin,bitsin.

Hep sen kıymet verdin ellere,

Kim bilir ne güzel sözler söyler sana,
Damarına basmadığında,
Şimdi elin göğsümde,
Kalbim senin elinde.

Eğer dinlersen duyarsın atışını,

Her şey çok daha kolay olurdu,
Terk etmek,vazgeçmek,dönüp gitmek,
İçimde sızıların miras kalmazdı,
Eğer seni sevmeseydim.

Uykusuz gecelere mahkum olmazdım,