Güven Kırma Şiirleri - Şair Güven Kırma

Ağladığımı söyleyemem,
Söyleyemem yandığımı,
İsterim ki sen duy,
Dinmeyen feryadımı.

Belki alevler içinde ateş kuyusu,

Bir edayla çıktın karşıma,
Tez zamanda takılı kaldın aklıma,
Kısmetse karşılaşırız derken bir daha,
Kader buluşturdu bizi,şubat soğuklarında.

Kısa zamana sığdırdık,sevgiyi,kıskançlığı,

Ah bir baktım aynaya,
Ömrüm yarılanmış,
Bir koşturmaya teslim olmuşken günler,
Ömrümün ikinci yarısı aralanmış.

Ben buralardan gidince,
Yüreğinden çekilince,
Sen muradına mı ermiş?
Mutlu mu olacaksın.

Benim gibi seveni,

Düşünüyorum da!
Birlikte olduğumuz zamanlar,
Ben senin içinden nehir misali akardım,
O güzel,o muhteşem anlarımızda,
Hayran hayran sana bakardım,
Nasıl oluyor da böyle inanılmaz anları,

Kalbim heyecanla atıyorsa,
Güller bir başka kokuyorsa,
Geceleri uyku tutmuyorsa,
Aşık olduğum içindir.

Yollar sensiz yürünmüyorsa,

Yağmur dindi,biz dinmedik,
Rüzgar esti,savrulmadık,
Koskoca bir dağ gibiydik,
Söyle ne oldu şimdi?

Bilirdik ayrılığın yalnızca adını,

Ne zaman bitecek bu anlamsız savaş,
Nedir paylaşılamayan,nedir bu telaş,
Hiç kimse yetinmiyor elindekiyle,
Sonun mu geliyor dünya,yavaş,yavaş.

Değişen insanlar mı,yoksa dünya mı?

Sana olan aşkımdan,
Gözlerim hiçbir şeyi görmez olmuştu,
Kalbimin her zerresine,
Senin aşkın dolmuştu,
Ve bir gün ansızın her şeyin
Başkalığını gördüğümde,

Benim yüreğim kanarken,
Söylesene neredeydin,
Ben ismini sayıklarken,
Sen bir başka eldeydin.

Ben ayrılıkla ödedim bedelini,