Güven Kırma Şiirleri - Şair Güven Kırma

Daldan dala konup,
Uçup giden gezgin kuşlar gibi,
Göçleri yaşıyoruz,
Farklı gönüllerde,
Bazen mutluluktan uçarken havalarda,
Bazen canımız acıyor,

Bu dünyadan ahrete geçiş anında,
Tanrıdan başkasını bulamazsın yanında,
Gerçek diye yaşadığımız şu yalan dünyada,
Herşey bitecek hiç ummadığın bir anda.

Yalansın dünya mecburuz seni,

Keşke,
İçimizdeki sıkıntılar ayrılsa,
Bedenimizden,
Buharlaşsa gökyüzüne doğru,
Bulut olsa!
Biriktirip barındırsa içinde,

Hangi kuşun kanadında,
Bıraktın sevgimizi?
Alıp götürdü,
Bütün ümitlerimizi,
Yalnız bıraktın,
Yenik düşürdün,

Yükseklerde olmalı benim sevdam yükseklerde,
Kolay ulaşılamayacak yerlerde dağların zirvesinde,
İçim burkulup hüzne yenik düştüğüm zamanlarda,
Bulutlarda olmalı benim sevdam yine yükseklerde.

Yükseklerde olmalı benim sevdam yükseklerde,

Bir varmış bir yokmuş hayat,
Varlığın lezzeti sadece bir tadım,
Her ne kadar merak etmesek te yokluğu,
Öğreneceğimiz yere yaklaşıyoruz,adım adım.

Mühim olan insan gibi,insanca yaşamak,

Hiç bilmem sebebini,
Tutamam akıp giden gözyaşlarımı,
Görürüm belki de zamanın içinde,
Göçüp gidecek bir yolcu olduğumu,

Yıllar önce bir fidanken,

Gel bugün vedalaş benimle,
Ve de evinle,
Kimselerin giremediği,
Bir dünya kurmuştum seninle.

Sen aldın elleri soktun aramıza,

Sen benim sevda denizimdin,
Bense hep senin içinde,
Kimi zaman boğulacak gibi olduysam da,
Aşk'ı yaşamak çok güzeldi maviliğinde.

Çok derinlere indim bazı zamanlar,

Bakıyorum ufka sahilden,alabildiğine deniz,
Alabildiğine sen,
Bakıyorum gökyüzüne,alabildiğine aydınlık,
Alabildiğine sen,
Uyanıyorum uykumdan ansızın,
Rüyamda sen,gerçekte sen,