Güven Kırma Şiirleri - Şair Güven Kırma

Belki kar olup yağdım,
Yüce dağlara,

Belki bir esinti oldum,
Esen rüzgarda,

Bir gonca gülü öper gibi,öpsem dudaklarını,
Dikeni mi varmış,olmaz umurumda,
Sarılsam bedenine yıllarca görmemiş gibi,
Sarsılırmış yüreğim,olmaz umurumda.

Aklıma gelmişsin uyanmışım gece yarısı,

Bilsen yüreğimde,
Ne büyük bir savaş var,
Bu kalabalık dünya var ya!
Sen olmayınca çok dar.

Seni sevdim,bağlandım,

Neler yaptık evrene acımasızca ne hale soktuk,
Sanırım bizi içinde barındırdığına bin pişman,
Masmavi denizlerin rengi bulandı,döndü koyuya,
Pırıl pırıl gökyüzü benzemeye başladı kara bulutlara.

Daha ne kötülük yapabiliriz diye pusuya yattık,

Bir rüzgarın ıslık sesinde,
Hisseder bulurum seni,
Dalgaların sahili dövüşlerinde,
Seyrederim geçmişteki resmini.

Fırtınanın sesi var kulaklarımda,

Hangi sevda doğrudur,hangisi yanlış,
Kalbi yerinden oynatır,içten bir bakış,
Ufacık bir öpüş,yakar yüreği,
Kaçamak bir bakışta,yudumlarsın sevgiyi.

Bütün çiçekler güzeldir,güllerim ayrı,

Duyarsam aşkın kokusunu,
Hissedersem heyecanını,
Görmez olur gözlerim hiç birşeyi,
Koşarım yine peşinden,
Anlarım aşkın geldiğini,
Kalbimin göğe yükselişinden...

Aşk başka birisine duyduğun sevgiyi,şartlar ne olursa olsun,
ölene kadar yüreğinde taşıyabilmektir.....

Önce içindeki duyguların yok oldu,
Sonra gözlerin veda etti,
Ezbere bildiğim tenin tanımaz oldu beni,
Ve bugün de dudakların çekildi hayatımdan.

Ne kaldı geriye,ya da bir şey kaldı mı?

Tatsız,tuzsuz bir hayat,
Sensiz yaşanan,
Her savrulan rüzgarda,
Deli gönlüm aşınan.

Bır kıyamet kapısı,