Güven Kırma Şiirleri - Şair Güven Kırma

Şu an fırtına var aşk denizimizde,
Okyanusun ortasında küçük bir tekne,
Sallanıyor,yalpalıyor sevgimiz,
Direnmeli,dayanmalı diyor yüreğimiz.

Kadere razı olursak çaresiz batacağız,

Artık içim acımayacak,
Can çekişmeyecek kalbim,
Yanlışlarını gösterdiğinden Tanrım bana,
Bitti seninle olan gönül harbim.

Yaralanmış içim,dışım,

Benim güzel,sevgi dolu yüreğim,
Ne delice çoşkular,ne büyük sevdalar yaşattın bana,
Bazen fırtınalara sürükledin,
Bazen mutluluk rüzgarları estirdin,
Bugüne kadar olan oldu,biten bitti,
Bizde kalan yok,giden de aldı başını gitti.

Biliyor musun?
Ben yine aşık oldum,
Yine yeniden,
Kime mi?
Sana.
İşte yine sendeyim,

Olur ya! üzülecek bir şeymi geldi başına,
İnsan dünyayı başına yıkılmış gibi hisseder,
Bir anda ne yapacağını bilmez hale gelir,
Çaresizlik içinde oradan oraya savrulan bir yaprak
gibi.İşte o süreler içinde karşımıza her şeyin ilacı çıkar.
ZAMAN!

Bu veda ömrümün en zor vedası,
Kesildi gönlümün sesi,sedası,
Nerede sevdiğimin mağrur edası,
Bilirim bitmez yüreğimin yanması.

Islak dudaklarından bu son öpüşüm,

Yaşıyoruz hızlanmış bir şekilde,
Akıp giden zamanı,
Keşke! diyorum kendimce,
Mutlu geçirebilsek her anı,
Hep önümüzdeki günlerin,
Hesabını yaparak yaşarken,

Ey sevgili kalbim,
İçini doldurdun ya yıllardır,
Buldum aradığım sevdayı diye,
Taşıyabileceğin,yüklenebileceğin,
Bu kadar!
Artık zorlama.

Sen karanlık,puslu gecelerde ışık,
Ben bu yaşımda on sekizlik aşık,
Başka mekanlarda yaşarken başka yaşamları,
Şimdi sen ve ben aynı kalbe taşındık.

Sen yağmurlu bir günde açan çiçeksin,

Nefes alıp verdikçe,
Elim kalem tuttukça,
Boş bir kağıt buldukça,
Yazacağım,
'İçimde Aşk Oldukça'