Güven Kırma Şiirleri - Şair Güven Kırma

Sensiz sistemlerim bozuk,
Ayarlarım çalışmaz,
Sevgine alışmış yüreğim,
Yokluğuna dayanmaz.

Bana nefes aldıran senin sevgin,

Sen benim gibi birisini,
Mumla arasan bulamazsın,
Belki buldum sanırsın ama,
Ansızın mumun söner,
Yine karanlıkta kalırsın,
Sana ışık veren,

Beni sinir edip dursan da,
Bir hatayı bin kez yüzüme vursan da,
Hatırımı kırk yılda bir sorsan da,
Seni her zaman seveceğim.

Geceleri uykusuz kalsam da,

Taş taş üstünde bırakmadın,
Seven gönlümde,
Richter ölçeğiyle,
Yedi şiddetinde sarsıldım.

Ders almalıydım öncü sarsıntılarından,

Telefonum çalmasın,
Hiç bir mesaj gelmesin,
Kimse kapımda beklemesin,
Sen yanımdayken.

Gözlerimiz başkasını görmesin,

Gönlüm yine girdin aşkın derdine,
Bırak eziyet etmeyi,kendi kendine,
Hazırla kendini heyecan dolu günlere,
Döneceksin bir gün sen de solmuş güllere.

Bu kaçıncı aşkımız seninle ey gönlüm,

Dalga dalga gözlerin,
Sanki bebek sahili,
Sen de baksan gözlerime,
Anlarsın aşık halimi.

Deniz gözlerine yeşil,mavi renkler karışmış,

İyi ki varsın derdin önceden,
Ya şimdi!
İyi ki yoksun mu diyeceksin?
Kalbinde benim aşkım dururken,
Bir başkasını mı seveceksin?

Bu büyük ve güzel aşk,
Gözlerimizde başladı,
Gönlümüzde yeşerdi,
Tenimize yayıldı,
Aklımızda düşüncemiz oldu,
Şimdi yeri kalbimiz,

Gülünce yüzünde güller açar,
Bir gül bahçesinde zannederim kendimi,
Kırsak da birbirimizi bazı zamanlar,
Elde olmadan,
Her koşulda hissederim ben,
Bana olan sevgini.