Güven Kırma Şiirleri - Şair Güven Kırma

Bir rüya gibi geldin,geçtin gözümden,
Kim gönderdi seni hayaller ülkesinden,
Diyorum ki sakın uyandırmasan beni,
Kumsaldaki düşümden.

Ansızın gelip giriverdin düşüme,

Gördüğüm en güzel rüyaydın,
Çünkü içinde hep sen vardın,
Dalgalar vururken yüreğime,
Her satırında sen vardın.

Bindiğimiz vapurda martılara bakardık,

Bir kanadım kırık,
Yaralıyım artık,
Mutluluktan uçarken,
Kuru dallara takıldık.

Bir kanadım kırık,

Geri gelir mi bir daha giden günler?
Savaşlardan arda kalan enkaz ve ölüler,
İnsanlığın en doğal hakkıyken insanca yaşamak,
Bir sürü masumun hakkına düşen maalesef ölmek.

Kim ödeyecek ölen insanların yaşayamadıklarını,

Seninle okyanusun dibinde,
Sevimli iki balık olsak,
O büyülü dünyayı birlikte paylaşıp,
Tüm insanlardan ayrı bir dünya kursak.

İkimiz her şeyden uzak,

Seni yürekten sevdim her zaman,
İçim kan ağlasa da dilemem aman,
Ayrı yolların ayrı yolcusu olduk,
Bir aşk daha oldu böylece yalan.

Okyanus olmuş yüreğin,görünmez dibi,

Sevda yolumuz bize,mutluluk versin,
Alsın benim gönlümü,yoluna sersin,
Canım,ömrüm dediğim her zaman sensin,
Göze gelmesin aşkımız,nazar değmesin.

Ellerinin ellerimde olduğu anlar,

Gözlerim yine ıslak,
Gecenin bir saati,
Bütün bedenimi sarsar,
Sensizliğin elemi.

Seni bu kadar sevmişken,

Beni yine unuttun,
Darda bıraktın,
Kapkaranlık dünyamda,
Sen güneşten de parlaktın.

Bir dalı kırar gibi,

Nasıl başladı yaşam rüyamız
Var mı hatırlayan,
Hangimiz biliyor alıp verdiği,
İlk nefesi,
Kim hatırlıyor ilk emekleyerek,
Yürüdüğümüzü,