Güner Kaymak Şiirleri - Şair Güner Kaymak

Yüreğim Yandı da Söyleyemedim

Dilim varmıyordu, diyemedim ki
Bir aşkın kurbanı oldum ben seni
Duygular içimde yakar kendini
Niye bu denli çok sevmişim seni?

Çekilmezmiş gurbet sıladan yoksun,
Kavuşmak hayaldi, özlemse sonsun.
Kır çiçeği gibi soldu içim, ruhum,
Yüreğimde kaldın dağlı Yaylacık.

Çayırlarda koştuğum günler dün mü?

Aşk ızdırap dert bitermi
Ne bileyim iki gözüm
Namerde kuvvet yetermi
Bilmiyorum iki gözüm

Namert nazıyla bezdirir

On yedi yaşında düştüm gurbete,
Yüreğim yanardı her mola yere.
İnşaat köşesi, taşla sıvayla,
Yalnızlık dönerdi akşam üzeri.

Benim sevgim yalanla kirlenmez,
Palavra sözlerle büyümez, eksilmez.
Sevdiğime ihanet etmem,
Ömrüm yettiğince yanında yürürüm.

Gönlümü pazara çıkarmam,

Ağlama birtanem, ağlama n’olur,
Her şeyin zamanı var, zamanla olur.
Bir gün gelir, mutluluk bizi de bulur,
Ağlama güzçiçeğim, ağlama n’olur.

Ben çok ağladım, ikimizin yerine,

Yar diyorsam dilimden gönlüm geçmiştir
Ben seversem yürek önce seçmiştir
Bir gün değil, ömür boyu peşindeyim
Aşkı bilirim, oyuna getirmem

Güzellik gelip geçici ne fayda

Bir bakışla yanar gönül ateşte
Hasret büyür, kor düşer her nefeste
Geceler boyu ağlarım sessizce
Derman arar oldum bu aşk derdine

Yollar biter, iz kalmaz ardından

Sevda dedikleri yürek oyunu
Gönül sandı bunu aşkın boyunu
Sitemle geçirdim gençlik doyumu
Aşık olmak senin neyine canım

Bir bakışla başlarmış denilirse

0Gönül bir kez sevdaya düşerse
Her sitemi tatlı söze eşerse
Aşkla dolup taşan bir neş’eyse
Aşkın yolu gönülden geçer

Sevda bir bağ olur sarar içi