Günaydın Sevgilim Şiiri - Ali Saye

Günaydın sevgilim…

Bu sabah yine adınla uyandı şehir,
Martılar denizin üstünde seni anlattı bana.
Eski bir liman sessizliğinde
Kalbim yanaştı gözlerine usulca.

Sokaklar hâlâ geceyi taşıyordu üzerinde,
Kaldırımlar yorgun,
Lambalar mahzun,
Gökyüzü sensizliğin rengine boyanmıştı.
Sonra birden sen düştün içime…
Ve bütün karanlıklar sabaha kavuştu.

Sen…
Bir şehrin en eski şiiri gibisin sevgilim.
Taş sokaklarda yankılanan
Asırlık bir aşkın sesi gibi…
Sanki seni bana
Yüzyıllar öncesinden yazmış kader.

Ben seni bir insanı sever gibi değil,
Bir dua eder gibi sevdim.
Adını her gece
Göğe kaldırdım avuçlarımda.
Ve her “amin”de
Biraz daha sana yaklaştı kalbim.

Leyla nasıl düştüyse Mecnun’un çöllerine,
Sen de öyle düştün benim ömrüme.
Ben seni görünce
Bütün yollar çöle dönüştü sevgilim.
Susuz kaldım gözlerine,
Sesine muhtaç yaşadım geceleri.

Bir liman düşün şimdi…
Gemiler dönüyor yıllar sonra evine.
İşte ben de
Ne zaman yorulsam hayattan,
Kalbimin bütün yorgunluğu
Sana sığınıyor böyle.

Çünkü sen benim içimde
Fırtınadan sonra bulunan huzursun.
Kıyıya vuran dalgaların ardından
Gelen sessizlik gibisin.

Senin gözlerin…
Bir cennet sabrı taşıyor içinde.
Baktıkça içimde
Bin yıllık yaralar susuyor.
Ve ben ilk kez
Bir insanın gözlerinde
Kaybolmaktan korkmuyorum.

Gece olunca sokak lambaları altında
Adını düşünüyorum sevgilim.
Bir şairin yarım kalan mısrası gibi
Eksik kalıyorsun içimde.
Ne kadar kalabalık olsa da şehir,
Sensiz her yer gurbet oluyor bana.

Bir kahve kokusunda seni arıyorum bazen,
Bazen yağmurun cama vuran sesinde…
Çünkü insan
En çok sevdiğini benzetirmiş dünyaya.
Ben artık neye baksam
Biraz seni görüyorum.

Aşk dediğin nedir ki sevgilim?
Bir kalbin başka bir kalpte
Kendine yuva bulması değil mi?
Ben kalbimi sende buldum.
Kaybolmuş yıllarımı,
Yarım kalmış yanlarımı
Senin gülüşünde tamamladım.

Şimdi sabah oluyor yine…
Güneş usulca vuruyor şehrin eski duvarlarına.
Belki sen hâlâ uykudasın,
Belki rüyanda bile bilmiyorsun
Bir insanın seni
Bu kadar derin sevdiğini…

Ama bil sevgilim…
Ben seni
Bir ömürlük özlem gibi taşıyorum içimde.
Ne zaman adını ansam
İçimde güller açıyor.
Ne zaman sesini duysam
Dünya biraz daha güzelleşiyor.

Eğer bir gün yollar yorarsa seni,
Eğer geceler ağır gelirse omuzlarına,
Gel…
Kalbimin kıyısına otur sevgilim.
Ben sana
Bütün kırgınlıklarını unuttururum.

Çünkü ben seni
Bir mevsimlik değil,
Bir ömürlük sevdim.
Bir heves gibi değil,
Kader gibi…

Şimdi yeni bir gün doğuyor sevgilim…
Ve ben yine seni düşünüyorum.
Bir limanın sabaha kavuşması gibi,
Bir duanın kabul oluşu gibi,
Bir Mecnun’un Leyla’ya varışı gibi…

Günaydın sevgilim.
Bu dünyada gördüğüm
En güzel cennet
Senin gözlerin…