Gülşen-i Aşk Şiiri - Maraşlı Osman

I.
Cevher-i hayattır aşka düşen can,
Karanlık geceye nur-u cenandır.
Açılır miftah-ı gülşen her zaman,
Her bülbül o bağa bir tercümandır.

II.
Bahr-i hakikatten süzülen damla,
Dürr-ü yektadır o, paha biçilmez.
Aşkın kadehinden içilse gamla, acıyla,
Bu kevser suyudur, tatmadan geçilmez.

III.
Gönül miftahıyla kapılar açılır,
Cenan pencerenden sızar bir ziya.
Toprağa en gizli tohum saçılır,
Aşk ile bezenir bu fani, bu acz dünya.

IV.
Ey can, bu aşk ile bezenmiş cihan,
Aşk ile yürüyen yorulmaz bu yolda.
Baki kalır ancak gönüldeki Aşk-ı Han,
Her dert bir şifadır açan bu baharda.