Gülgün Özel Şiirleri - Şair Gülgün Özel

Gülgün Özel

Neden .?.dedim...
Neden beni buldu bu ahraz yürek.
Dinsizlik nerden sarıldı secdeme.?
Nerden çıktı bu putperest sevda.?

Ben suçsuzdum.

Devamını Oku
Gülgün Özel

Karanfil kokuyordu saçları..
Hergece aynı masaya oturuyor,
Sırf,o ellerindeki çiçekleri masa masa dolastırırken,benim masama da gelip iki kelime edermi ??diye bekler olmuştum.
Neydi beni çeken bilmiyorum..
Cok güzel de değildi halbuki..
Ama bana " almaz mısınız" der gibi bir bakışı vardı ki..

Devamını Oku
Gülgün Özel

Dermansız dizelerimin,
Anlatacakları var sana..
Kesik kesik elemlerimin,
Ömrüme dilimleyecekleri....
Saçlarına takılacak karanfillerim var,
Rengi kırmızıdan

Devamını Oku
Gülgün Özel

Bizim buralarda baharlar geç gelir,
Geç kalkar,hasret kokulu karlar.
Bense bilinmez bir bahardayım..
Uzanmışım,
bilinmez bir baharın yeşilinde çimlere.
Seni düşünüyorum

Devamını Oku
Gülgün Özel

O bir güler, güneş doğduğuna utanır ezelden
Ay batışına çırpınır biran önce gamzelerinde
O bir gelir../Devran değişir
Zamanlar tersine akar.
O bir dokunur
Aşkın meali tekrar vücuda gelir

Devamını Oku
Gülgün Özel

Olmadığın bir dünya,
Riyakar bir hayata dönüşüyor,
Sahte Avuçlarda. !!
Gözlerim kamaşıyor şehvetinden,
Sokak arası nidalarda.

Devamını Oku
Gülgün Özel

Bir ölüm ilanında gördüm ismini.
Ellerim titredi,
Gözlerime battı,
Yüzündeki gülümseyiş.

Ne hikmetse,

Devamını Oku
Gülgün Özel

"Ölümün degil, ölünün yüzü soğuktur "derdi annem.
Seni, orda yatarken gördüğümde anladım.
Bir daha gelmeyecegin gerçeği, tokat gibi vurmuştu yüzüme.
Göğsüme oturan ise, bir taş.
Hani taş yerinde ağırdı..?
Bu taş nefes aldırmıyor anne..!

Devamını Oku
Gülgün Özel

O malûm günde
teslim oldum ecele.
Ruhum kanatlandı
gökyüzündeki en derin maviye.
Göç zamanları olur bilirmisin kuşların.?
En geç leylekler terkeder çatıları

Devamını Oku
Gülgün Özel

Ömre zarar vakitlerdi,bir daha yaşanılsa acısına katlanamayacağımız vakitler..Sanki Israfil bizim icin üflemişti o Sur'a..Başlamıştı bizim kıyametimiz...
Herzaman sağlam basan ayaklarım, nereye koşacağını bilmeden,birbirine çarpıyordu..
Bağırıyordum sokak ortasında,ama duyan kimse olmuyordu..nasıl gitmiş nasıl yetişmiştim olduğun yere hatırlamıyorum bile..
-"açın" diyordum."kapıyı açın",
Cehennem zebanileri gibiydi dikilenler, geçit vermiyordu..oysa gerekirse yanmak istiyordum onunla ben..
-"Açın yalvarıyorum açın" diyordum ama nafile..

Devamını Oku