Gülgün Özel Şiirleri - Şair Gülgün Özel

Seninle...
bir şehrin sokaklarında,
Özgürce koşabilmenin
Zevkini yasiyor gönlüm...
İçim çocuk coşkusuyla
Haykırıyor "seviyorum" diye..

Bir hastane koridoru artığı gibiyim.
Gelen geçenin, medet umduğu suretler,
Ve, bir aciz yürek beklentisi içindeyim.
Arşınlamak denilen şeyin,
kaç arşına denk geldiğini,çözemiyor adımlarım.
Birde, ardında bakakalmak var.

Konusuyor karsimda
Icli icli
Nasil tepki verecegimi bilmeden dinliyorum
Ahmet kaya nin dedigi gibi
Aci yuregimden beynime siziyor
Lal oldum

Bizim her şeyimiz yarımdı..
Biletlerimizide daha girmeden yırtıyordu görevli
Ve hep yarım bir yürekle izliyorduk beyaz perdede sinemayı.
Çekilmez hayatı allayıp pullayıp gelin ediyorlardı ömrümüze
Ve hiç derin sularda kulaç atamıyorduk
Ölesiye aşık olsakta maviye..

Vurgunu göğsünden yermiş insan
Nefes alamamak nasıldır anlasın diye
Önce kısa süreli bir bilinç kaybıyla
Hatıraları ayırt edemesin diye

Anlamsızlık bürür kelimeleri

Benim hiç göğüs kafesim çatlamadı
Hiç nefesim yapışmadı boğazımda
Hiç diz çökmedim
Ve vurmadım taşlara ayaklarımı

Ben hiç dilimi yutmadım

İsmin dilimde "hiç " hece.
Kaç harf, kaç intihara gebe.
Diz çökmüşüm, rahlede,
Son duanın,
Son ayeti kerimesinde.
Kabulü var mı?

Benim hic olmazsa olmazlarım olmadı
Kapımda bekleyenlerim,
Yol gözleyenlerim,
Adıma türküler yakanım..
Şiirlerine konu olup
adandığım

Ayaz vurmuş yamaçlara dik bakışlarım vardı
Umuda biçilmiş rengarenk kaftanlarım.
Bir soğuk istanbul akşamında
yakılmış tel dal sigaranın
Dumanına gömdüğüm acılarım
Dost diye diye yanmış dillerim

Korkaktı benim sevdam.
Aciz..
Kanadı kırık bir kuş misali,
Korunmaya muhtaç.

Korkaktı benim sevdam.