Gülden Işık Şiirleri - Şair Gülden Işık

Benim kara üzümüm.Her gelişlerin bana ikinci baharları yaşatıyor.
’Ananne hadi oynayalım ’diyen sesin sabah uykularımın neşesi oluyor.Bunu çok iyi biliyorsun değil mi.
Beraber geçirdiğimiz iki ay ne çabuk da geçti.Gittin, odalardaki ayak sesleri yerini sessizliğe bıraktı.Unuttuğun oyuncak araban bıraktığın yerde öylece duruyor.
Şimdiden yaz çabuk gelsin diye günleri aylara dizmekteyim.
Seni çok özlüyorum.

Gözlerinin değdiği yerde
Arıyorken seni…
Bakışlarındaki yorgunluğu mu
Yüreğindeki hayalleri mi
Görsem önce…
Yoksa, sigara molalarındaki

Bu akşam efkarlandım yine
Hüznün nevalesini yüklendim
Düşüncelerimi önüme serdim
Ağladım...

Uzaklar ‘’gel’’diyordu

Yine gidiyorsun..
Hep de gittin.
Ben ayrılık son bulsun derken,
Sen hep gitmelere..
Gidiyorsun.
Üstelik de dilinden düşmüyor

Ateşi körükleyip
içine attığının acısını duyuyor mu yüreğin
Yalnız yürümeyi bilmeden
yürüyenlerin ayağından bir taş çektin mi ki
Uzanan ellerin çaresizliğine
ellerini uzatıp çare oldu mu ellerin

Bahane bulmak için çok zorlama kendini
Halin ele veriyor çoktan karar vermişsin
Ne yağmur ne fırtına korkutmamıştır seni
Maksadın gitmek ise nasıl olsa gidersin

Aklın başka yerdeyken duyamazsın da beni

Ne gülersin ne ağlarsın
Vefasızsa umutların.
Ne de uzanır ellerin dosta
Kırılmışsa yaş dalların.

Kızamazsın da kaderine

güneşi aradılar dağların ıssızlığında
kopan bacaklarına değil!
koparamadıklarına yandılar.
gizliydi ağıtları...ölümleri şerefliydi...
aşk ile,al kırmızıya boyandılar.

Sen bölebilir misin benim gibi geceleri
Uykunu satarak düşlere.
Benim gibi sevebilir misin
Dökülen her yaprağına dek sonbaharı.
O sancılı günlerin kucağında da olsan
Benim gibi gülebilir misin ağlarken.

Sabah kadar kısaydı gelişin..
Gün,gidişine çoktan hazırdı..
Tetikteydi vedalaşma anı..
Susmuştuk.
Yanakta soğuk bir öpüş..
Dudak kenarında küçük bir sözle..