Gülden Işık Şiirleri - Şair Gülden Işık

Benim kara üzümüm.Her gelişlerin bana ikinci baharları yaşatıyor.
’Ananne hadi oynayalım ’diyen sesin sabah uykularımın neşesi oluyor.Bunu çok iyi biliyorsun değil mi.
Beraber geçirdiğimiz iki ay ne çabuk da geçti.Gittin, odalardaki ayak sesleri yerini sessizliğe bıraktı.Unuttuğun oyuncak araban bıraktığın yerde öylece duruyor.
Şimdiden yaz çabuk gelsin diye günleri aylara dizmekteyim.
Seni çok özlüyorum.

bir uçtu iki uçtu
hayırsıza kaldı gönlüm
çırpınıp ağladıkça
sabırlara daldı gönlüm

dur dedi koş dedi

Ateşi körükleyip
içine attığının acısını duyuyor mu yüreğin
Yalnız yürümeyi bilmeden
yürüyenlerin ayağından bir taş çektin mi ki
Uzanan ellerin çaresizliğine
ellerini uzatıp çare oldu mu ellerin

iyi güzel..
oturmuşsun denize karşı
püfür püfür rüzgar tadında..
gamsızca çekirdek çitletiyorsun.
iyi de be güzelim
neden yere atıyorsun !

Bu akşam efkarlandım yine
Hüznün nevalesini yüklendim
Düşüncelerimi önüme serdim
Ağladım...

Uzaklar ‘’gel’’diyordu

Gözlerinin değdiği yerde
Arıyorken seni…
Bakışlarındaki yorgunluğu mu
Yüreğindeki hayalleri mi
Görsem önce…
Yoksa, sigara molalarındaki

Bahane bulmak için çok zorlama kendini
Halin ele veriyor çoktan karar vermişsin
Ne yağmur ne fırtına korkutmamıştır seni
Maksadın gitmek ise nasıl olsa gidersin

Aklın başka yerdeyken duyamazsın da beni

kömürün karasında açtılar...
çilesinde soldular...
farklılığın acımasızlığında,
sonuçsuz yarınların masalını
kan kusturan nefeslere inat,
birlikte yaşadılar...

dokunsam...ağlayacak gibiydin bugün;
yüzünün saklı bahçelerinde çiçekler solmuş,
yorgunluğunu saklayan gözlerin,
geceden kalma yıldızlarla doluydu.
hazırdın sis dağlarına çıkıp,gizlenmeye...
gururun,sabrın kuytularında,

güneşi aradılar dağların ıssızlığında
kopan bacaklarına değil!
koparamadıklarına yandılar.
gizliydi ağıtları...ölümleri şerefliydi...
aşk ile,al kırmızıya boyandılar.