Gülden Işık Şiirleri - Şair Gülden Işık

Zor tutsaklığı gönlümüzün dostluğa;
Bin kahır çekeriz de yine yaşarız.
Bir çocuk masumluğu kadar temiz olabilir gökyüzü
Olabilir uçsuz bucaksız deniz şu an sakin
Ama diyebilir miyiz ne nefret vardır,ne de kin?

nicedir..ateş hattında
uçamıyor kanatları kırılmış kuşlar.
nicedir hasrete düşen uzaklıklar,
yüzlere yakınlaşamıyor.
umuda mayın döşeli yollarda
korkusuzca elele

yıl 1953 Temmuz 22 de
açmışım gözlerimi
amele birliğinde
üçüncü çocuk
adı gülden uyduruk
kerpiçten ev meskenim

Dünya üç günlük dostum
Üç günlük...
İstemeden doğuyor
İstemediğin şekilde yaşıyorsun.
Ve bir gün
İstemeden de öleceksin.

senin nasırlı ellerini sevdim ben
birde güneşten yanmış yüzünü
çatlakmış dudakların bana ne

senin onurlu namusunu sevdim ben
birde mertlikten aydın yüzünü

sonbahar hüznü renkleriyle,
dolanıp durdu bir çift göz,
gençliğinin sahil günlerinde.
nice anları hatırladı bir bir...
ve gönlü nice güzelliğe takılıp,
kayaların kuytu gölgelerinde

Yaprak,
Dalından koptu..
Yere düştü.
Yer sevindi
Dal üşüdü.

zamanlarımı çalmayın!
atmayın anılarımı da yabana.
vurduğunuz her darbede,
bilin ki ahlarım ağlar.
o ahlar ki döner size…
hakkı saklı, geçmişim var.

yağmuru sisi dumanıyla
çamuru isi yokuşuyla
seviyoruz biz bu Kent'i

mavisi yeşili kızılıyla
denizi martısı kordonuyla

seni sevmek,güzelde çirkinde; seçimsiz
yüreksiz kalmalarda; boyun eğen
yazgının kabulü

seni sevmek,gitmeyi dilemek zamanla;
hasat gününde harman savurmadan