Gülden Işık Şiirleri - Şair Gülden Işık

Zor tutsaklığı gönlümüzün dostluğa;
Bin kahır çekeriz de yine yaşarız.
Bir çocuk masumluğu kadar temiz olabilir gökyüzü
Olabilir uçsuz bucaksız deniz şu an sakin
Ama diyebilir miyiz ne nefret vardır,ne de kin?

yıl 1953 Temmuz 22 de
açmışım gözlerimi
amele birliğinde
üçüncü çocuk
adı gülden uyduruk
kerpiçten ev meskenim

nicedir..ateş hattında
uçamıyor kanatları kırılmış kuşlar.
nicedir hasrete düşen uzaklıklar,
yüzlere yakınlaşamıyor.
umuda mayın döşeli yollarda
korkusuzca elele

Dünya üç günlük dostum
Üç günlük...
İstemeden doğuyor
İstemediğin şekilde yaşıyorsun.
Ve bir gün
İstemeden de öleceksin.

senin nasırlı ellerini sevdim ben
birde güneşten yanmış yüzünü
çatlakmış dudakların bana ne

senin onurlu namusunu sevdim ben
birde mertlikten aydın yüzünü

sonbahar hüznü renkleriyle,
dolanıp durdu bir çift göz,
gençliğinin sahil günlerinde.
nice anları hatırladı bir bir...
ve gönlü nice güzelliğe takılıp,
kayaların kuytu gölgelerinde

en sevdiğin bendim.
severken
kanatlarımı kırdın.
saracağım derken
boğazımı sıktın.
şimdi ölü bir kuşum

Kurulup bir deniz kenarına
Uzanmış boyun dağ yamacına
Raci olmuş ahşaba yürekler
Ustadır hünerde çatlak eller
Cümlesi bilir marifetini
Aşk ile seversin yeşilini

merhaba
soğuk rüzgar
yağan kar
bu gün
üşümüyorum
aklıma düştü

muhtaçken yalnız canlar cananı olacağa
şişmesin gösterişe patlayacak balonlar
çınlamasın nispete bedava masalarda
görgüsüz atılacak yalaka kahkahalar

geceleri gündüze bir türlü çıkmıyorsa