Gülden Işık Şiirleri - Şair Gülden Işık

duman boğuyorken nefesini
gözlerin çizeler durur
kimse görmez.
limanın çilekeş taşlarında
köpüren dalgaların inadına
yazılıp kalır kömür izlerin de,

kalan izlerinle
sevildiğin yüreklerde hala yaşıyor olman,
şımartmasın sakın seni;
suçlu sevapların yüzsüzken
yüzün değişse de,
güldüğünü mü sanıyorsun!

sakın eksiltmeyin beni
arttırmayın da!

bırakın dövsün kayalarımı dalgalar
hırçınlığı,mendirek duvarlarını aşsın
sorarım size ey akbabalar;

yine düşüp kalmışsın
sahte gülüşlerin tuzağına.
el uzatanlar şartsız değil
bin bir menfaat sırasında.

duman sarmış başlarını

göz pınarlarında bir damla yaşla
yetim görüntüsünde bir çocuk..
çıplak ayakları
delik ayakkabısının içinde..
koşuyordu kaçarcasına kovalayanından.
çağırıyordu çünkü

Suskunluğuma bakıp da aldanma
Nice fırtınalardan geçtim ben.
Nice dalgaları limanımda sakladım.
Suskunluğum; kabulleniş değil!
Suskunluğum; vazgeçiş değil!
Suskunluğum; haykırışlarımın yorgunluğundan.

Ne zaman bir tren çığlığı duysam,
Yüreğim burkulur;
Gideceğin gelir aklıma,
Gurbet ellere düşeceğin gelir,
Ayrılırız birden ağlarım.

Altmışlar çocuk yaşta..
Korkulardayım.
Karartma gecelerinin
Karasındayım.
Yetmişler gizli aşkta..
Kavgalardayım.

Kendinize gelin biraz
Hiddetlenmeyin!
Duyduklarınızı bilmeyin
Bildiklerinizi de duymayıverin
Hatta görseniz de sormayın!
Susuverin

ne zaman
düşmeye başlasam
tahammülün dalından;
öfkeme konar hemen
felaket tellalcisi
baykuşum.