Gülden Işık Şiirleri - Şair Gülden Işık

O bakıp da görmeyen gözlerin körlüğünü
Elbet nefretin kucağında bırakacaktım.
Gerçekler seyrederken umudun sönüşünü
Küllerini savurmayıp da ne yapacaktım.

Görmeler acımadan yakmışken geceleri

Sen sevmekten ne anlarsın
Anlamazsın güzelim
Anlayamazsın
Fil dişi kulelerden bakmak sana göre
Karada gemi yüzdürmek bana göre

kulun zülmünü gördüm
zülmün günahını çektim

zülmün günahını çektim
günahın ateşini gördüm

.
nasılsın, diye sorma sakın!
yalan gülüşlerin pamuk tarlalarında
karın tokluğuna çalışan gururların
cam kırıklarını toplamaktayım
ellerim kan içinde...

Uykuda mısın sevgili yarim(!) uyan, uyan
Güneş kararmadan yarın geç olmadan
Uyan uyan!

Aman aman yar yar(!)
Canım gülüm yar yar(!)

üzgünüm..
menfaat çürük dallarda çiçek açarken
değerler yüksek dağlarda erişilmez olmuş.

üzgünüm..
yabancı eller üstünde ağırlanırken

sen benim yaz yağmurumsun!
yağdığında;
büyür uçurumlardan
düşmeye inat ümitlerim.
büyür yüreğimde çocuksu düşlerim.
mis gibi toprak kokusunda

zamansız yollandı gurbete dünler
zamansız kırıldı kalbi sevginin
zamansız çağrıldı kapkara günler
zamansız eğildi boynu neşenin

zamansız yok oldu kalpten ümitler

Sevgime açsan yüreğini
Ellerini ellerime bıraksan
Vuslat sebeplerde
Günler yıllarımda kalmasa
İçimde susan duygularım
Lal dilimde konuşsa

Sevgiyi elinle tut
Gözünle gör
Yaşa.
Nerde bulursan
Nerde görürsen
Öylece