Gülden Işık Şiirleri - Şair Gülden Işık

beden atlaslara bürünse
takıp takıştırsa inciyi yüzler
neşe en gösterişli koltuğa kurulsa
vicdan yakışmadı diyorsa
lazım değil! istemem

Güneşe hasretlerin büyülü ışığısın
sonuçlara sıkışan kaderin parmağısın
ömürden ömür çalan ölümün uşağısın
sen yanacaksın diye ömür ü yaktın KÖMÜR

Karanlık dehlizlerde damarda akan kansın

kibar kibar konuşmazsan
hüküm verirler
köylü diye
pabucunda çamur varsa
küçümserler
köylü diye

Duydun mu!
Zap suyunun iki yakasını
İnce bir tel birleştiriyormuş.
İnsanlar kendini taşıyorken..
Cambaza taş çıkartıyormuş.
Üstelik de her gelen vekili..

Yok saysan da hüsranı
Desen de adam sende
Ukte olmuş oturur
Nasırlı yüreğinde.

Görevler sırasıyla

sözün bittiği yerdeyim.
acıların gereksiz hallerinde
acıyı duymayacak kadar öfkeliyim.
neden?
ne için bu gereksiz acılar? diye sorsam…
cevabını bilmemekteyim.

Uzaktı
Yakındı
Yasaktı
Yasaydı
Günahtı
Ayıptı

yazın son demleri
hazanın ilk günleri
güllerin solgun renklerinde
saklı hüzün

nereye gidecek

hayatın kuytularında
saklıydı heyecanlarımız
aşklarımız
avuç içine sıkıştırılmış
mektuplardaydı
umudumuz

*Salın duygusallığınızı
Acımasızlığın yollarına
*Bu kadar iyi olmak için
Eğilip bükülmeyin
*Kötülerin paşa olduğu
Bu yalan dünyada