Gülden Işık Şiirleri - Şair Gülden Işık

Zulmün çemberinde döndüm habire
Onmaz yaraların kabuğuyum ben
Naçar yüreğimde dinmez sızılar
Gülmez suratların duygusuyum ben
Uğruma tükendi nice umutlar
Laden gözlülerin sorgusuyum ben

Esti hırçın bir rüzgar vurgun yedi bağlarım
Tarumar oldu gitti başı karlı dağlarım
Akmaz artık sevgisiz kurudu pınarlarım
Ne olur sabrımı ver dayanayım Allah’ım!

En ummadığım yerde bıraktı sevdiklerim

Yıl 1996
Aylardan Şubat
Günlerden Salı
Berbat mı berbat!
Bir bayram sabahı...
Her yer kapkara

Uçmak isterdim gökyüzüne doğru yerden.
Yüklediğim sevgileri paylaşarak..
Kanatsız..pusulasız..
Hiçbir şeyi geride bıraktığımı düşünmeden.

‘‘Biz’’ olmadan ’’ ben’’olmaya yolculuk yapardım.

Şöyle bir uğrayayım dedim
Anıların kapısından ayrılamadım.
Tutttu saçlarımdan güz baharları
Yılların yorgunluğundan kaçamadım.

Çağladı uyuyan na varsa içimde

Geçti beyim
O hüsnü kuruntular
Sen neysen ben de oyum.
Sevgimi istiyorsun
Önce sen ver.
Güleryüz mü dileğin

Eylül mü sarı,yürek mi harda
Hazanı kolay bulanlardanım
Hayat mı yalan,gerçek mi zorda
Zararı karda olanlardanım

Çile yolunda yüküm sabretmek

Bir bayram gülüşü savur göklere.
Eski zamanlardan gamsız gülücükler getirsin.
Öyle içten öyle samimi, gözyaşlarını bile tebessüme çevirsin.
Çocukluğunu getirsin aklına.
Erik çaldığın bahçeleri, saklambaç oynadığın sokakları getirsin.
On kuruşa gazoz, simit aldığın bayram harçlığını getirsin.

tek başınasın bu yollarda
düşsen de yalnızsın, kalksan da.
bir kendine naz edeceksin
çektiğini sen bileceksin
seni bir kaldıran olmaz da.

aldırma sakın!
sana dil uzatmalarıma.
ikide bir...
saçlarını yolup,
kapı önüne bırakmalarıma.