Gülden Işık Şiirleri - Şair Gülden Işık

şimdi uzaklardasın!
sensizliğin duvarında paslanmış,
resimlerin yalanına kanmışım.
ağlamanın kapısına yaslanmış,
şarkıların hicranına yanmışım.

Taziye

bilirim kederle yanmaktasın yürekten;
can yoldaşın,yanı başın bırakıp gitmiş de seni.
hem de ''Allah'a ısmarladık'' bile demeden.

unut beni deme
hasretin saatlerine umudu kuruyorum
gün yüzü görmemiş hayallerine
güllerin renklerine takılıp
bensiz geçen yazlardan kalan
özlemi resimleyeceğim;

madenci; aş,ekmek,sevinç,keder...
onsuz bu bacalar nasıl tüter!
terlerinde emek kurumadan
hakkını yemeyin efendiler!

madenci; aşıktır kömürüne

bir resim çiz bana
bir resim ki
ışığı ağlamasın
çığlık atmasın gölgeleri
tüm renkleri yüze gülsün
gülsün ki...

Şiiri akla taktım
Ocakta yemek yaktım
Gitti canım fasulye
Hadi şimdi şiir ye

Kalktım pilav şişirdim

Ben Çocukken

Yağmur derelerine taştan baraj yapardık
Çamurdan bebekleri güneşlere salardık
Meyve bahçeleri de sanki bizim malımız
Eriği çiçeğinden habersizce çalardık.

Haydan huya yaşarmış günün saatlerini
Merhabası suratsız günaydını hiç yokmuş
Hep almanın peşinde istemek ondan çokmuş
Ne sabahı bilirmiş ne akşamın demini

Miskince otururmuş kahve köşelerinde

kucağında karda ayakları çıplak
poz vermişim bebekken
her şeyden habersiz

omzunda şalın babam kardeşimle
yere çömelip gülümsemişsin.

Bu gece
Kalleşcesine vurmakta zamanı hüzünler
Bir çıkmaz sokak içinde gözlerim
Bu gece her nefes alışında seni bekledi
Hani düşlerim vardı ya...
Arzularım vardı ya beklemekten yorgun