Gülden Işık Şiirleri - Şair Gülden Işık

böyle boynu bükük
bırakmamalıydın beni.
böyle ayrılmamalıydım
seni beklediğim bu istasyondan.
şu alaycı dilleri
gözetleyen kıskanç gözleri

kucağında karda ayakları çıplak
poz vermişim bebekken
her şeyden habersiz

omzunda şalın babam kardeşimle
yere çömelip gülümsemişsin.

Bu gece
Kalleşcesine vurmakta zamanı hüzünler
Bir çıkmaz sokak içinde gözlerim
Bu gece her nefes alışında seni bekledi
Hani düşlerim vardı ya...
Arzularım vardı ya beklemekten yorgun

Diyorlarki sabrın sonu selamet
Yanlış olan neyin varsa silelim
En sonunda duyacaksın nedamet
Güzel ömür sağlıktadır bilelim

Hayat yolu akla kara gibidir

hani…
unutmayacaktın beni
pencerelerde.
terk etmeyecektin çiçeğimi
güz rüzgarlarına hani!
nerde kaldı

Bir telofon çaldı
Bir el onu açtı.
Arayan ağlıyordugitti diyerek.
Açan sustu..titreyerek.
Keşke dedi içinden onu arasaydım,
Ona seni seviyorum diyerek bir sarılsaydım.

Beni senden
Seni benden
Alıp gitme.
Zaten kahrolmuşum
Bari yokluğuna
Terk etme.

Farkındayım
Hüznün girdaplarına kapılmış
Çırpınıyorsun.
Tutacak bir el arıyor ellerin
Tutamıyorsun.

Gel!
Haykırışlar kopuyor yüreğimde
En acıklı şarkısıyla ağlıyor gözlerim.

Gel.!
Yaşanmıyor sensiz günlerin neşesi

beyazın düşleri bakışlarımda
gözlerim ışıklı...yüzümse kara
nasırlı ellerim kömür sevdası
umut beklemede..düşmüşüm dara

2012