Gülden Işık Şiirleri - Şair Gülden Işık

Yüzünde astar yoktur utanmak nedir bilmez
Menfaat yoksa eğer ölümü görse gelmez

Düzeni çarkındadır görüntüde dövünür
El pençe divan durup susmasıyla övünür

hayat sayfasında yazacağım var
göz yaşlarıyla yazar sileriz
uzarsa virgülle cümle sorular
noktayı ünleme katar sileriz

sevdik mi severiz sormayız niye

Uçmanın vakti geldi mi
Uçmalı..
Elinden tutsun diye
Beklenmemeli rüzgar,
Beklenmemeli bahar.
Önce kısa mesafelerde

gidiyorum...
ruhumu kirleten
insanların dünyasından.
gidiyorum...
kar beyazı umutların
yeni sayfalarını açmaya.

anılarımın hikayesindeki öznemsin
deresinde,çöp gemilerinin yüzdüğü yerde
hayali sunaları dolaştırdığım yüklemimsin.
o vefasız,o kör bakan gözlerin beceriksiz ellerinde
umudumun canını yakan fikrimsin.

sen benim yaz yağmurumsun!
yağdığında;
büyür uçurumlardan
düşmeye inat ümitlerim.
büyür yüreğimde çocuksu düşlerim.
mis gibi toprak kokusunda

zamansız yollandı gurbete dünler
zamansız kırıldı kalbi sevginin
zamansız çağrıldı kapkara günler
zamansız eğildi boynu neşenin

zamansız yok oldu kalpten ümitler

aklına koydun
gideceksin
gideceksin de
ardında ne bıraktığını
görmeyeceksin
çünkü sen giderken..

Anılara bak!
Üstü kapalı anılara;
Toz duman içinde hala yaşıyor.
Duyardın mutlaka nefes alışlarını,
Hatırlanmak istediğini
Eğer bilseydin.

O bakıp da görmeyen gözlerin körlüğünü
Elbet nefretin kucağında bırakacaktım.
Gerçekler seyrederken umudun sönüşünü
Küllerini savurmayıp da ne yapacaktım.

Görmeler acımadan yakmışken geceleri